جذام و استعمار ۲۰۱۷
Leprosy and colonialism 2017

کتاب جذام و استعمار، تاریخ جذام در سورینام را در بستر قدرت استعماری هلند و منازعات نژادی، از اقتصاد مبتنی بر کشت و زرع و دوران برده‌داری تا دولت مدرن استعماری بررسی می‌کند. این کتاب به واکاوی رابطه‌ی بین انگ و طرد امروزیِ افراد مبتلا به جذام، و تنش‌های سیاسی و ترس‌های نژادی ریشه گرفته در جامعه‌ی برده‌دارِ استعماری می‌پردازد که نفوذ خود را تا پس از استعمارزدایی و تا به امروز حفظ کرده‌اند.

در این کتاب، منابع استعماری از دیدگاه‌های متغیر حاکمان استعماری و، «از پایین»، مردم تحت سلطه خوانده می‌شوند. اگرچه امروزه جذام یک بیماری گرمسیری نادیده گرفته شده است، اما شناخت تأثیرات میراث استعماری ما در مدیریت جهانی بهداشت و بیماری، و بررسی دیدگاه‌های فرهنگ‌های دیگر، در عصری که جنبش‌های مهاجرتی نفوذپذیری مرزها و انتقال بیماری‌ها را بیش از هر زمان دیگری رایج کرده است، ضروری است.

Leprosy and colonialism investigates the history of leprosy in Suriname within the context of Dutch colonial power and racial conflict, from the plantation economy and the age of slavery to the modern colonial state. It explores the relationship between the modern stigmatization and exclusion of people affected with leprosy, and the political tensions and racial fears originating in colonial slave society, exerting their influence until after the decolonization up to the present day. In the book colonial sources are read from shifting perspectives, of the colonial rulers and, ‘from below’, the ruled. Though leprosy is today a neglected tropical disease, recognizing influences of our colonial heritage in our global management of health and disease, and exploring the perspectives of other cultures are essential in a time in which migration movements make the permeability of boundaries, and transmission of diseases, more common then perhaps ever before.