سندرم لارون – از انسان تا موش: درس هایی از تجربیات بالینی و آزمایشگاهی ۲۰۱۰
Laron Syndrome – From Man to Mouse: Lessons from Clinical and Experimental Experience 2010

سندرم لارون (LS) یا عدم حساسیت اولیه به هورمون رشد (GH) برای اولین بار در سال 1966 شرح داده شد. از آن زمان، بیماران بسیاری در سراسر جهان با سندرم لارون تشخیص داده شده اند که شامل نقص در گیرنده GH است و باعث کمبود مادرزادی ترکیبی فعالیت های GH و IGF-I می شود. در این کتاب جامع، نویسندگان از 50 سال پیگیری بالینی و تحقیقاتی چند رشته ای گروه بزرگ اسرائیلی بیماران LS بهره می برند. پایه ژنتیکی این سندرم به طور کامل مورد بررسی قرار گرفته است و تمام جنبه های پاتوفیزیولوژی کمبود IGF-I شرح داده شده است. داده های به دست آمده از مدل موش ایجاد شده جدید سندرم لارون بررسی و با تجربه انسانی سندرم لارون مقایسه می شوند. توصیه های ارزشمندی در مورد درمان ارائه شده است و اثرات درمان، مانند اثرات متابولیکی، تغییرات بافت چربی و تاثیر بر پیری، به طور کامل بررسی می شوند. در مجموع، این کتاب داده های به دست آمده از تجربه های انسانی و موشی سندرم لارون را خلاصه، ادغام، مقایسه و مقابله می کند و منبعی منحصر به فرد برای دانشمندان بالینی و پایه فراهم می کند تا عملکرد IGF-I و GH را ارزیابی و مقایسه کنند.

Laron syndrome (LS), or primary growth hormone (GH) insensitivity, was first described in 1966. Since then, many patients worldwide have been diagnosed with LS, which involves defects in the GH receptor that cause combined congenital deficiency of GH and IGF-I activities. In this comprehensive book the authors draw upon 50 years of multidisciplinary clinical and investigative follow-up of the large Israeli cohort of LS patients. The genetic basis of the syndrome is fully considered, and all aspects of the pathophysiology of IGF-I deficiency are described. Data derived from the recently generated mouse model of LS are reviewed and compared with the human LS experience. Valuable advice is provided on treatment, and treatment effects, such as metabolic effects, adipose tissue alterations, and impact on aging, are fully explored. Together, this book condenses, consolidates, compares, and contrasts data derived from the human and mouse LS experiences and provides a unique resource for clinical and basic scientists to evaluate and compare IGF-I and GH actions.