زبان، اشاره و فضا ۲۰۱۳
Language, Gesture, and Space 2013

این کتاب مجموعه‌ای از مقالات است که به بررسی طیف گسترده‌ای از مسائل مربوط به ماهیت و ساختار زبان‌های اشاره و سایر نظام‌های حرکتی (gestural systems) و چگونگی بهره‌برداری آن‌ها از فضایی که در آن منتقل می‌شوند، می‌پردازد. فصل‌های کتاب بر پنج حوزه مرتبط و مهم متمرکز شده‌اند که بازتاب‌دهنده‌ی موضوعات تحقیقاتی گوناگون، اما مرتبط هستند:
* فضا در زبان و حرکت
* زاویه دید و تغییر مرجع
* ساخت‌واژه و نحو فعل‌ها در زبان اشاره آمریکایی (ASL)
* نظام‌های حرکتی و زبان اشاره
* اکتساب زبان و حرکت

زبان‌های اشاره و نظام‌های حرکتی در فضای فیزیکی تولید می‌شوند؛ آن‌ها از تضادهای فضایی برای اهداف زبانی و ارتباطی بهره می‌برند. علاوه بر بررسی عملکردهای مختلف فضا، محققان به بحث در مورد شباهت‌ها و تفاوت‌های بین نظام‌های دیداری-حرکتی می‌پردازند: زبان‌های اشاره تثبیت‌شده، زبان اشاره پیجین (اشاره بین‌المللی)، نظام‌های “زبان خانگی” (homesign) که توسط کودکان ناشنوا بدون ورودی زبان اشاره ایجاد می‌شوند، نظام‌های حرکتی جدید که توسط افراد شنوا که زبان اشاره نمی‌دانند ابداع می‌شوند و همچنین اشاراتی که همراه با گفتار می‌آیند. رشد حرکت و زبان اشاره در کودکان نیز، هم در کودکان شنوا و هم در کودکان ناشنوا، مورد بررسی قرار می‌گیرد و پیدایش حرکت (“وروره‌های دستی”)، استفاده از آن به عنوان یک ابزار ارتباطی پیش‌زبانی و تبدیل آن به نظام‌های شبیه به زبان در زبان‌های خانگی را ترسیم می‌کند. در نهایت، تبیین‌های زبانی نظری از ساختار زبان‌های اشاره در فصل‌هایی ارائه شده‌اند که به تحلیل تغییر مرجع، ساختار روایت، تحلیل زمان و ساختار گروه فعلی در زبان اشاره آمریکایی می‌پردازند. در مجموع، فصل‌های این کتاب تصویری جامع از تحقیقات زبان اشاره و حرکت را از گروهی از پژوهشگران بین‌المللی ارائه می‌دهند که طیفی از نظام‌های ارتباطی، از زبان‌های اشاره رسمی تا اشاراتی که همراه با گفتار می‌آیند را بررسی می‌کنند.

This book brings together papers which address a range of issues regarding the nature and structure of sign languages and other gestural systems, and how they exploit the space in which they are conveyed. The chapters focus on five pertinent areas reflecting different, but related research topics:
* space in language and gesture,
* point of view and referential shift,
* morphosyntax of verbs in ASL,
* gestural systems and sign language, and
* language acquisition and gesture.

Sign languages and gestural systems are produced in physical space; they manipulate spatial contrasts for linguistic and communicative purposes. In addition to exploring the different functions of space, researchers discuss similarities and differences between visual-gestural systems — established sign languages, pidgin sign language (International Sign), “homesign” systems developed by deaf children with no sign language input, novel gesture systems invented by hearing nonsigners, and the gesticulation that accompanies speech. The development of gesture and sign language in children is also examined in both hearing and deaf children, charting the emergence of gesture (“manual babbling”), its use as a prelinguistic communicative device, and its transformation into language-like systems in homesigners. Finally, theoretical linguistic accounts of the structure of sign languages are provided in chapters dealing with the analysis of referential shift, the structure of narrative, the analysis of tense and the structure of the verb phrase in American Sign Language. Taken together, the chapters in this volume present a comprehensive picture of sign language and gesture research from a group of international scholars who investigate a range of communicative systems from formal sign languages to the gesticulation that accompanies speech.