ایدئوتیپی در زیست‌شناسی و پزشکی ۲۰۱۳
Idiotypy in Biology and Medicine 2013

ایدیوتیپی در زیست‌شناسی و پزشکی، با هدف پاسخگویی به علاقه و مشارکت روزافزون در جنبه‌های عملی ایدیوتایپی در سیستم‌های بیولوژیکی تدوین شده است. مفهوم ایدیوتایپی فراتر از حوزه ایمنی‌شناسی، توجه و استقبال گسترده‌ای را به خود جلب کرده است. آزمایش‌ها و تفسیر یافته‌های گزارش‌شده در این کتاب، به وضوح از ماهیت کلی مفهوم ایدیوتایپ در دستکاری سیستم‌های بیولوژیکی برای اصلاح شرایط پاتولوژیک یا بهبود سازگاری ایمنی با عوامل محیطی حمایت می‌کنند.

کتاب به سه بخش تقسیم شده است. بخش اول به بررسی مفاهیم اولیه دستکاری‌های ایدیوتایپی می‌پردازد. این بخش داده‌های قدیمی و جدید مهم برای مفهوم یک شبکه ایدیوتایپی را مرور می‌کند و گزارش‌هایی از تلاش‌ها برای حل پارادوکس گیرنده سلول T ارائه می‌دهد؛ سیستم ایمنی را از منظر یک شبکه ایدیوتایپی حلقوی که می‌تواند از طریق ایمن‌سازی متوالی نشان داده شود، توضیح می‌دهد؛ و بر نیاز به محدودیت در تعاملات شبکه‌ای تاکید می‌کند.

بخش دوم به نقش و فعالیت آنتی‌بادی‌های ایدیوتایپی و ضدایدیوتایپی در تنظیم سیستم ایمنی می‌پردازد.

بخش سوم موضوع ایدیوتایپ-ضدایدیوتایپ را از حوزه سیستم ایمنی خارج کرده و آن را به عنوان یک اصل جدید برای تحلیل و دستکاری سیستم‌های بیولوژیکی به طور کلی مورد بحث قرار می‌دهد.

Idiotypy in Biology and Medicine aims to serve the increasing interest and involvement in the practical aspects of idiotypy in biological systems. The concept of idiotypy has received wide recognition and interest far beyond the area of immunology. Experiments and interpretation of findings, reported here, clearly support the general nature of the idiotype concept in manipulating biological systems to correct pathological conditions or to improve the immune adaptation to environmental factors. The book is organized into three sections. Section 1 discusses original concepts of idiotypic manipulations. It reviews old and recent data important for the concept of an idiotype network and reports on attempts to deal with the T-cell receptor paradox; explains the immune system in terms of a circular idiotype network that can be demonstrated by sequential immunization; and emphasizes the need for restrictions in network interactions. Section 2 addresses the role and activity of idiotypic and antiidiotypic antibodies in the regulation of the immune system. Section 3 takes the issue of idiotype-antiidiotype out of the realm of the immune system and discusses it as a new principle to analyze and manipulate biological systems in general.