شوخ‌طبعی در روانکاوی و نظارت کوچینگ ۲۰۲۲
Humour in Psychoanalysis and Coaching Supervision 2022

اینگلا کامبا لودلو، با بهره‌گیری از اصول روانکاوی، به شیوه‌ای منحصر‌به‌فرد، “شوخ‌طبعی” را به عنوان ابزاری جدی و ضروری در کوچینگ، سوپرویژن کوچینگ و روان‌درمانی مورد بررسی و تایید قرار می‌دهد. او نشان می‌دهد که چگونه، در صورت ادغام موفقیت‌آمیز، شوخ‌طبعی می‌تواند به مراجعین کمک کند تا دشوارترین چالش‌های حرفه‌ای و شخصی خود را مدیریت کنند.

فصل‌های بخش اول، با نگاهی به تاریخچه و تکامل شوخ‌طبعی از یونان باستان تا عصر حاضر آغاز می‌شود و انواع مختلف شوخ‌طبعی، مانند بذله‌گویی، طعنه و پانتومیم را از یکدیگر متمایز می‌سازد. در محافل آکادمیک، اغلب به اشتباه درک شده و پذیرفته نمی‌شود. فروید معتقد بود که شوخ‌طبعی، والاترین مکانیسم روانی انسان است. این کتاب در ادامه به بررسی رابطه فروید با شوخ‌طبعی و استفاده او از آن در روان‌درمانی، از جمله مکاتبات شخصی و شهادت‌های بیمارانش می‌پردازد. همچنین بررسی می‌کند که چگونه معاصران او، مانند بیون، از شوخ‌طبعی در عمل خود استفاده می‌کردند. فصل‌های بخش دوم، با حرکت از تئوری به عمل، از طریق مطالعات موردی، تمرین‌ها و مثال‌ها به متخصصان نشان می‌دهند که چگونه می‌توانند از شوخ‌طبعی در جلسات با مراجعین استفاده کنند. این کتاب با پرداختن به نحوه استفاده اخلاقی از شوخ‌طبعی، نحوه حفظ بی‌طرفی به عنوان یک کوچ و نحوه استفاده از شوخ‌طبعی برای پرداختن به اضطراب، ابراز خشم و ارائه توجیحات منطقی جایگزین، ابزارهای عملی را در اختیار کوچ‌ها قرار می‌دهد تا دامنه فعالیت کوچینگ خود را گسترش دهند.

این کتاب بین‌رشته‌ای، مطالعه‌ای ضروری برای کوچ‌ها، روان‌درمانگران و مشاورانی است که به دنبال گسترش مهارت‌های سوپرویژن کوچینگ خود هستند. همچنین برای کسانی که علاقه‌مند به این موضوع هستند که چگونه شوخ‌طبعی می‌تواند از طریق لنز روانکاوی، توسعه شخصی و حرفه‌ای را ارتقا دهد.

Drawing from psychoanalytic principles, Ingela Camba Ludlow uniquely explores and endorses humour as a serious and essential practical tool in coaching, coaching supervision and psychotherapy, showing how, when successfully integrated, it can help clients navigate the most difficult professional and personal challenges.

Often misunderstood and not accepted in the academic arena, chapters in Part 1 begin by looking at the history and evolution of humour from the Ancient Greeks to the modern age, distinguishing different types of humour from each other, such as wit, sarcasm and pantomime. Freud believed humour to be the highest mechanism of the human psyche and the book continues to examine his relationship and use of humour in psychotherapy, looking at his personal correspondence and patient testimonials as well as how his contemporaries, such as Bion, applied humour in their practice. Moving from theory to practice, chapters in Part 2 show practitioners through case studies, exercises and examples how they can use humour in sessions with clients. Specifically addressing how to use humour ethically, how to remain neutral as the coach and how to use humour to address anxiety, express anger and offer alternative rationalisations, this book provides coaches the practical tools to expand their coaching practice.

This interdisciplinary book will be essential reading for coaches, psychotherapists and counsellors looking to broaden their coaching supervision skill set, as well as those who are interested in how humour can promote personal and professional development through a psychoanalytic lens.