هگل و روانکاوی ۲۰۱۴
Hegel and Psychoanalysis 2014

فلسفه‌ی هگل و نظریه‌ی روانکاوی هر دو تأثیری عمیق بر تفکر معاصر داشته‌اند، اما به طور سنتی تصور می‌شود که در جهان‌هایی جدا از هم فعالیت می‌کنند، نه در جهان‌هایی متقاطع. این کتاب تفسیری نو از پدیدارشناسی روح هگل ارائه می‌دهد و آن را به گفت‌وگو با آثار دو تن از مشهورترین روانکاوان معاصر، کریستوفر بولاس و آندره گرین، می‌کشاند. هگل و روانکاوی، توجه خود را بر شخصیت “آگاهی ناشاد” و مفهوم “نیرو” در پدیدارشناسی متمرکز می‌کند، دو حوزه‌ای که اغلب توسط مطالعاتی که بر دیالکتیک ارباب/برده متمرکز هستند، نادیده گرفته می‌شوند. این کتاب دلایلی ارائه می‌دهد که چرا اکنون، بیش از هر زمان دیگری، باید تشخیص دهیم که چگونه مفاهیم بین‌الاذهانیت، نیرو، عنصر سوم و پیوند، برای درک دنیای مدرن ما ضروری هستند. چنین مفاهیمی می‌توانند امکان بازجویی از آنچه را که می‌توان به عنوان احساسات عمیقاً نادرست و ساختگی از اجتماع و دوستی ایجاد شده توسط سایت‌های شبکه‌های اجتماعی تلقی کرد، فراهم کنند و ایده‌ی “جامعه‌ی جهانی” را که به قیمت روابط بین‌الاذهانی معتبر رونق می‌گیرد، ترویج دهند.

Both Hegel’s philosophy and psychoanalytic theory have profoundly influenced contemporary thought, but they are traditionally seen to work in separate rather than intersecting universes. This book offers a new interpretation of Hegel’s Phenomenology of Spirit and brings it into conversation the work of two of the best-known contemporary psychoanalysts, Christopher Bollas and André Green. Hegel and Psychoanalysis centers a consideration of the Phenomenology on the figure of the Unhappy Consciousness and the concept of Force, two areas that are often overlooked by studies which focus on the master/slave dialectic. This book offers reasons for why now, more than ever, we need to recognize how concepts of intersubjectivity, Force, the Third, and binding are essential to an understanding of our modern world. Such concepts can allow for an interrogation of what can be seen as the profoundly false and constructed senses of community and friendship created by social networking sites, and further an idea of a “global community,” which thrives at the expense of authentic intersubjective relations.