راهنمای خانواده‌درمانی رفتاری ۲۰۱۵
Handbook of Behavioural Family Therapy 2015

رفتاردرمانی خانواده که نخستین بار در سال 1988 منتشر شد، در حوزه‌ای فعالیت می‌کرد که از زمان آغاز به کارش در بیش از 20 سال قبل، تغییرات بسیاری کرده بود. رفتاردرمانی خانواده (BFT) که ریشه در کار پیشگامانه جرالد پترسون، رابرت پل لیبرمن و ریچارد استوارت دارد، کسانی که پیشینه‌هایی از روان‌شناسی تا روان‌پزشکی و مددکاری اجتماعی داشتند، به گونه‌ای تکامل یافته بود که نظریه سیستم‌ها، ملاحظات مربوط به اتحاد درمانی و نیز رویکردهایی برای در نظر گرفتن و بازسازی تجربیات ذهنی اعضای خانواده از طریق راهبردهای شناختی را در بر می‌گرفت.

از آنجایی که BFT “فرزند فکری” هیچ نوآور کاریزماتیکی نبود، بلکه حاصل تلاش طیف گسترده‌ای از پزشکان و محققانی بود که فرضیه‌ها را توسعه داده و به طور جدی آزمایش می‌کردند، شایسته است که این جمع‌بندی بسیار مورد نیاز از این حوزه، محصولی مشترک از مجموعه‌ای از متخصصان شناخته شده آن زمان باشد. آن‌ها در بخش 1 کتاب به بررسی پارامترهای نظری BFT می‌پردازند و بر راهبردهای رفتاری مدولار، نشانه‌های درمان، ارزیابی مشکلات خانواده، مسائل مرتبط در عمل بالینی و رویکردهای مربوط به مشکل مقاومت در برابر تغییر تمرکز می‌کنند. سپس مشارکت‌کنندگان در بخش 2، تئوری را در موقعیت‌های بالینی مانند “آموزش والدین” و کمک به خانواده‌ها برای مقابله با بیمارانی که از ناتوانی‌های رشدی، الکلیسم، اسکیزوفرنی، زوال عقل سالمندی و همچنین اختلالات اضطرابی، وسواس فکری-عملی و افسردگی رنج می‌برند، به کار می‌گیرند. همچنین توجه ویژه‌ای به بستری حاد و مراکز مراقبت‌های بهداشتی اولیه شده است.

در حالی که BFT قبلاً در درمان تعداد زیادی از مشکلات خانوادگی بسیار مؤثر بوده است، اما در زمان نگارش، تنها در مراحل ابتدایی خود قرار داشت. همانطور که فالون در بررسی خود می‌گوید: “همه طرفداران این روش دائماً درگیر فرآیند اصلاح هستند، هر پزشک یک محقق است، هر یک از اعضای خانواده یک موضوع تحقیق است و هر محقق در پیشرفت بالینی سهیم است.”

این گشودگی، در ترکیب با تمایل به اصلاح اصول “مقدس” رفتارگرایی در حین تطبیق تکنیک‌های اثبات شده از سایر خانواده‌درمانی‌ها، این عنوان را به یک نقطه عطف در این زمینه تبدیل کرد. به این ترتیب، نه تنها برای همه پزشکان و محققان با گرایش رفتاری مورد توجه بود، بلکه برای همه خانواده‌درمانگرانی که مایل بودند خود را به چالش بکشند تا یک رویکرد یکپارچه ایجاد کنند نیز جالب بود.

First published in 1988, behavioural family therapists worked in an area that had greatly changed since its inception over 20 years before. Growing out of the pioneering work of Gerald Patterson, Robert Paul Liberman, and Richard Stuart, whose backgrounds vary from psychology to psychiatry to social work, behavioural family therapy (BFT) had evolved to encompass systems theory, considerations of the therapeutic alliance, as well as approaches to accounting for and restructuring family members’ subjective experiences through cognitive strategies.

As BFT had not been the ‘brain child’ of any one charismatic innovator, but rather of a wide array of clinicians and researchers developing and rigorously testing hypotheses, it is fitting that this much-needed summation of the field was a collaborative product of an array of well-established practitioners of the time. They discuss in Part 1 of the book the theoretical parameters of BFT, focusing on modular behavioural strategies, the indications for therapy, assessment of family problems, pertinent issues arising in clinical practice, and approaches to the problem of resistance to change. Contributors to Part 2 then apply theory to such clinical situations as ‘parent training’ and helping families cope with patients suffering from developmental disabilities, alcoholism, schizophrenia, senile dementia, as well as anxiety, obsessive-compulsive, and depressive disorders. Specific attention is also given to acute inpatient and primary health-care settings.

While BFT had already proved quite effective in treating a great number of family problems, it was only in its infancy at the time of writing. As Falloon says in his overview ‘all exponents of the method are constantly involved with the process of refinement, each clinician is a researcher, each family member is a research subject, and each researcher is contributing to clinical advancement.’

This openness, in combination with a willingness to modify ‘sacred’ tenets of behaviourism while adapting proven techniques from other family therapies, made this title a landmark in its field. As such, it was not only of interest to all clinicians and researchers with a behavioural slant, but also to all family therapists who wished to challenge themselves to develop an integrative approach.