اندوه و تعالی آن ۲۰۱۵
Grief and Its Transcendence 2015

«اندوه و تعالی آن: حافظه، هویت، خلاقیت» اثری برجسته و نوآورانه است که بینش‌های تازه‌ای دربارۀ تجربۀ اندوه و فرایند سوگواری ارائه می‌دهد. این کتاب شامل چهارده مقالۀ اصیل از برجسته‌ترین روانکاوان، مورخان، متخصصان کلاسیک، متألهان، معماران، مورخان هنر و هنرمندان است که به بررسی سوگواری نرمال، و نه آسیب‌شناختی، می‌پردازند. به‌ویژه، این اثر تنوع فرایند سوگواری، فقدان‌های معمولی در برابر فقدان‌های فاجعه‌بار، سهم سوگواری در رشد شخصی و خلاقانه و همچنین ابزارهای فردی، اجتماعی و فرهنگی برای تعالی بخشیدن به اندوه را مورد توجه قرار می‌دهد.

کتاب به سه بخش تقسیم شده است که هر کدام شامل دو تا چهار مقاله و به دنبال آن یک یا دو بحث انتقادی است. پیشگفتار ویراستار همکار، آدل توتر، مضامین و تنش‌های برجسته‌ای را که از این مجموعه حاصل می‌شود، ترسیم می‌کند. بخش اول، بررسی اندوه در دوران باستان را با بررسی کاربرد معاصر یادبودها برای تسهیل یادآوری جمعی در کنار هم قرار می‌دهد. بخش دوم، روایت‌های صمیمی و دست اول سوگواری را از چهار روانکاو مشهور ارائه می‌دهد که فرمول‌بندی‌های روانکاوانه دیرینه سوگواری را به چالش می‌کشند. بخش سوم شامل مقالات عمیقاً شخصی است که به بررسی استفاده از مجسمه‌سازی، عکاسی و موسیقی برای مقاومت، سوگواری و تعالی بخشیدن به فقدان در سطوح فردی، فرهنگی و سیاسی می‌پردازد. سخن پایانی ویراستار همکار، لئون وورمسر، با تکیه بر خرد انسان‌گرایانه‌ای که زیربنای اندیشۀ روانکاوانه است، این مجلد را به پایان می‌رساند.

«اندوه و تعالی آن» برای روانکاوان، روان‌درمانگران، روانپزشکان و محققان سایر رشته‌هایی که به موضوعات اندوه، سوگواری و خلاقیت علاقه‌مند هستند، اثری ضروری خواهد بود.

Grief and its Transcendence: Memory, Identity, Creativity is a landmark contribution that provides fresh insights into the experience and process of mourning. It includes fourteen original essays by pre-eminent psychoanalysts, historians, classicists, theologians, architects, art-historians and artists, that take on the subject of normal, rather than pathological mourning. In particular, it considers the diversity of the mourning process; the bereavement of ordinary vs. extraordinary loss; the contribution of mourning to personal and creative growth; and individual, social, and cultural means of transcending grief.

The book is divided into three parts, each including two to four essays followed by one or two critical discussions. Co-editor Adele Tutter’s Prologue outlines the salient themes and tensions that emerge from the volume. Part I juxtaposes the consideration of grief in antiquity with an examination of the contemporary use of memorials to facilitate communal remembrance. Part II offers intimate first-person accounts of mourning from four renowned psychoanalysts that challenge long-held psychoanalytic formulations of mourning. Part III contains deeply personal essays that explore the use of sculpture, photography, and music to withstand, mourn, and transcend loss on individual, cultural and political levels. Drawing on the humanistic wisdom that underlies psychoanalytic thought, co-editor Léon Wurmser’s Epilogue closes the volume.

Grief and its Transcendence will be a must for psychoanalysts, psychotherapists, psychiatrists, and scholars within other disciplines who are interested in the topics of grief, bereavement and creativity.