اندوه پس از خودکشی ۲۰۱۱
Grief After Suicide 2011

تنها در ایالات متحده، سالانه بیش از ۳۸۰۰۰ مرگ ناشی از خودکشی رخ می‌دهد و آمار سایر کشورها نیز نشان می‌دهد که خودکشی یک معضل بزرگ بهداشت عمومی در سراسر جهان است. خودکشی بیش از خود فرد، قربانی به جا می‌گذارد؛ چرا که خانواده، دوستان، همکاران و جامعه پس از یک خودکشی می‌توانند به شیوه‌های گوناگون و منحصر به فردی تحت تأثیر قرار گیرند. با این حال، منابع تخصصی بسیار کمی وجود دارد که پیشینه، تحقیقات و ابزارهای لازم را برای کارآمدی با بازماندگان خودکشی ارائه دهد.

این مجموعه ویراسته، نیاز به خلاصه‌ای به‌روز و حرفه‌ای از ادبیات بالینی و تحقیقاتی در مورد تأثیر سوگ ناشی از خودکشی بر بازماندگان را برطرف می‌کند. مخاطب این کتاب متخصصان بهداشت روان، مشاوران سوگ، روحانیون و سایر افرادی هستند که به صورت حرفه‌ای با بازماندگان کار می‌کنند. موضوعات مورد بحث شامل تأثیر خودکشی بر بازماندگان، مداخلات برای ارائه مراقبت‌های سوگ به بازماندگان، نمونه‌هایی از برنامه‌های حمایتی نویدبخش برای بازماندگان و تدوین یک برنامه تحقیقاتی، بالینی و برنامه‌ریزی برای بازماندگان در ۵ سال آینده و پس از آن است.

here are over 38,000 suicide deaths each year in the United States alone, and the numbers in other countries suggest that suicide is a major public health problem around the world. A suicide leaves behind more victims than just the individual, as family, friends, co-workers, and the community can be impacted in many different and unique ways following a suicide. And yet there are very few professional resources that provide the necessary background, research, and tools to effectively work with the survivors of a suicide.

This edited volume addresses the need for an up-to-date, professionally-oriented summary of the clinical and research literature on the impact of suicide bereavement on survivors. It is geared towards mental health professionals, grief counselors, clergy, and others who work with survivors in a professional capacity. Topics covered include the impact of suicide on survivors, interventions to provide bereavement care for survivors, examples of promising support programs for survivors, and developing a research, clinical, and programmatic agenda for survivors over the next 5 years and beyond.