از آرمان‌های والا تا کارمندان استخدامی: تحول اجتماعی دانشکده‌های بازرگانی آمریکا و وعدهٔ محقق‌نشدهٔ مدیریت به عنوان یک حرفه ۲۰۱۰
From Higher Aims to Hired Hands: The Social Transformation of American Business Schools and the Unfulfilled Promise of Management as a Profession 2010

آیا مدیریت یک حرفه است؟ آیا باید باشد؟ آیا می‌تواند باشد؟ این اثر برجسته در حوزه‌ی تاریخ اجتماعی و اندیشه‌ای، آشکار می‌سازد که چگونه چنین پرسش‌هایی، آموزشِ کسب‌وکار را هدایت کرده و مدیریت و جامعه‌ی آمریکا را برای بیش از یک قرن شکل داده است. این کتاب، هم‌چنین، فراخوانی برای اصلاح است. راکِش خورانا نشان می‌دهد که دانشکده‌های کسب‌وکارِ مبتنی بر دانشگاه، با هدف تربیتِ طبقه‌ای حرفه‌ای از مدیران، به سیاقِ پزشکان و وکلا، بنیان نهاده شدند، اما عملاً از آن هدف عقب‌نشینی کرده‌اند و خلأ اخلاقیِ بزرگی را در مرکز آموزش کسب‌وکار و شاید در خودِ مدیریت برجای گذاشته‌اند.

خورانا کار خود را از اواخر قرن نوزدهم آغاز می‌کند؛ زمانی که اعضای یک طبقه‌ی ممتازِ مدیریتیِ نوظهور، در جستجوی جایگاه اجتماعی متناسب با ثروت و قدرتی که اندوخته بودند، با دانشگاه‌های بزرگ همکاری کردند تا برنامه‌های آموزش عالی کسب‌وکار را به موازات رشته‌های پزشکی و حقوق ایجاد کنند. با این حال، حرفه‌ای دانستنِ کسب‌وکار مستلزم مدون‌سازیِ دانشِ مربوط به دست‌اندرکاران و تدوینِ استانداردهای رفتاریِ قابل‌اجرا بود. خورانا، با بهره‌گیری از مجموعه‌ای غنی از مطالب آرشیوی از دانشکده‌های کسب‌وکار، بنیادها و انجمن‌های آکادمیک، چگونگی مواجهه مربیان کسب‌وکار با این چالش‌ها را با راهبردهای گوناگون در دوران اصلاحات، رکود بزرگ، سال‌های رونق پس از جنگ و دهه‌های اخیر سرمایه‌داریِ افسارگسیخته پیگیری می‌کند.

خورانا استدلال می‌کند که امروزه، دانشکده‌های کسب‌وکار تا حد زیادی در نبرد برای حرفه‌ای‌گری تسلیم شده‌اند و صرفاً به عرضه‌کنندگان یک محصول، یعنی MBA، تبدیل شده‌اند و با دانشجویان به عنوان مصرف‌کننده رفتار می‌شود. آرمان‌های حرفه‌ای و اخلاقی که زمانی دانشکده‌های کسب‌وکار را تهییج و الهام می‌بخشید، تحت سلطه‌ی دیدگاهی قرار گرفته‌اند که مدیران را صرفاً کارگزاران سهام‌داران می‌داند که تنها در برابر سود سهام پاسخگو هستند. به گفته‌ی خورانا، نباید از ظهور فساد شرکتی شگفت‌زده شویم. او نتیجه می‌گیرد که زمان آن فرا رسیده است تا آموزش رهبران کسب‌وکار آینده‌ی خود را از نظر فکری و اخلاقی احیا کنیم.

Is management a profession? Should it be? Can it be? This major work of social and intellectual history reveals how such questions have driven business education and shaped American management and society for more than a century. The book is also a call for reform. Rakesh Khurana shows that university-based business schools were founded to train a professional class of managers in the mold of doctors and lawyers but have effectively retreated from that goal, leaving a gaping moral hole at the center of business education and perhaps in management itself.

Khurana begins in the late nineteenth century, when members of an emerging managerial elite, seeking social status to match the wealth and power they had accrued, began working with major universities to establish graduate business education programs paralleling those for medicine and law. Constituting business as a profession, however, required codifying the knowledge relevant for practitioners and developing enforceable standards of conduct. Khurana, drawing on a rich set of archival material from business schools, foundations, and academic associations, traces how business educators confronted these challenges with varying strategies during the Progressive era and the Depression, the postwar boom years, and recent decades of freewheeling capitalism.

Today, Khurana argues, business schools have largely capitulated in the battle for professionalism and have become merely purveyors of a product, the MBA, with students treated as consumers. Professional and moral ideals that once animated and inspired business schools have been conquered by a perspective that managers are merely agents of shareholders, beholden only to the cause of share profits. According to Khurana, we should not thus be surprised at the rise of corporate malfeasance. The time has come, he concludes, to rejuvenate intellectually and morally the training of our future business leaders.