آزمایش‌گرایی و نوآوری در روان‌درمانی ۲۰۱۷
Experimentation and Innovation in Psychotherapy 2017

پس از یک دوره طولانی تغییر و تحول نسبتاً کند، حرفه روان‌درمانی در دهه ۱۹۶۰ وارد مرحله‌ای از تجربه‌گرایی پرشور شد. افزایش چشمگیر آگاهی عمومی از نقش رویکردهای روانشناختی، منجر به افزایش چشمگیری در تقاضا برای خدمات بهداشت روان از سوی بخش‌های گسترده‌تری از جمعیت نسبت به هر زمان دیگری شده است. امروزه انواع مختلفی از مردم به دنبال کمک هستند و طیف گسترده‌تری از علائم و مشکلات زندگی را نسبت به آنچه در ادبیات سوابق پرونده‌های اولیه ثبت شده است، نشان می‌دهند.

واکنش حرفه‌ای به این تقاضای جدید، خلاقیت و تخیل حرفه‌ها را به طور قابل توجهی افزایش داد، همانطور که این جلد به آن اشاره می‌کند. در حالی که تعیین یک دسته‌بندی دقیق برای پوشش تمام اشکال این‌گونه تجربه‌گرایی در روان‌درمانی دشوار است، یک ویژگی اصلی، افزایش فعالیت بوده است. درمانگر غیرمستقیم یا مراجع‌محور اغلب تقریباً به اندازه مراجع خود صحبت می‌کند، اما فعال در نظر گرفته نمی‌شود، زیرا او تلاش می‌کند ارتباط خود را به انعکاس احساسات مراجع محدود کند.

اغلب تلاش می‌شود تا بین درمان‌های مبتنی بر بینش و درمان‌های فعال از نظر اهداف متفاوت، تمایز قائل شوند. روان‌درمانی فعال به عنوان رویکردی تلقی می‌شود که با تکنیک‌هایی سروکار دارد که مستقیماً بر رفع علائم، مانند اضطراب یا رفتار آشکار ناسازگارانه، متمرکز است. نیاز به ایجاد یک تمایز واضح بین بینش و اصلاح رفتار اغلب به چالش کشیده شده است: بسیاری از درمانگرانی که بر بینش تاکید دارند، این کار را با این باور انجام می‌دهند که افزایش بینش، صرف نظر از اینکه چگونه به دست آمده باشد، اضطراب رفتاری آشکار را اصلاح می‌کند.

«تجربه‌گرایی و نوآوری در روان‌درمانی» خواننده را در معرض طیف گسترده‌ای از درمان‌ها قرار می‌دهد. اگرچه تغییرات در روش‌های درمانی و رویکردی کوتاه‌مدت‌تر، برخی از پیشرفت‌های آتی در این زمینه را محدود کرده است، این جلد به طرز تحسین‌برانگیزی تکنیک‌هایی را توصیف می‌کند که درمانگران سنتی می‌توانند با توجه به نقاط قوت و محدودیت‌های بیمار، به طور موثر از آنها استفاده کنند.

After a long period of relatively slow change and development, the practice of psychotherapy entered a phase of vigorous experimentation in the 1960s. Greatly increased public recognition of the role of psychological approaches has brought about a dramatic upsurge of demand for mental health services on the part of broader segments of the population than ever before. Many kinds of people now seek aid, and display a greater variety of symptoms and life problems than are recorded in the earlier case-history literature.The professional response to this new demand markedly increased the professions creativity and imagination, as this volume outlines. While it is difficult to devise a precise category to cover all forms of such experimentation in psychotherapy, one major characteristic has been an increase in activity. The non-directive or client-centered therapist frequently speaks almost as much as his client, yet he is not considered active, since he attempts to limit his communication to the reflection of the clients feelings.More frequently an attempt is made to distinguish between insight-oriented therapies and active therapies in terms of differing goals.Active psychotherapy is seen as being concerned with techniques that focus directly on the removal of symptoms, such as anxiety or maladaptive overt behavior. The need to establish a clear dichotomy between insight and behavior modification has often been challenged: many of the therapists who stress insight do so in the belief that increased insight, no matter how arrived at, will modify overt behavioral anxiety. Experimentation in Psychotherapy exposes the reader to a wide variety of therapies. Although changes in treatment methods, and a more short-term orientation, have limited some future developments in the field, this volume admirably describes the techniques traditional therapists can effectively employ, given the patient’s strengths and limitations.