دانشگاه‌های انگلستان در بحران: بازارها بدون رقابت ۲۰۱۹
English Universities in Crisis: Markets without Competition 2019

سیاست‌های اخیر، تامین مالی مستقیم دولتی برای آموزش را با شهریه‌های پرداختی دانشجویان جایگزین کرده‌اند. این امر، افزون بر اینکه فارغ‌التحصیلان را با بدهی‌های هنگفتی مواجه ساخته، منجر به پایین بودن میزان رضایت، اشتغال درصد بالایی از فارغ‌التحصیلان در مشاغل غیرمرتبط با تحصیلات، و افزایش سرسام‌آور بدهی عمومی ناشی از وام‌های پرداخت‌نشده شده است.

این تحلیل به‌موقع و چالش‌برانگیز، با تلفیق تحلیل‌های نظری و داده‌ای و نیز بینش‌های حاصل از اداره یک دانشگاه، پیشنهادات سیاستی جدید و استواری ارائه می‌دهد: کاهش شهریه‌ها؛ احیای کمک‌هزینه‌های معیشتی؛ اعمال محدودیت در تعداد دانشجویان؛ حفظ بودجه مالیاتی؛ لغو چارچوب تعالی آموزش (TEF)؛ بازسازی سیستم ممتحن خارجی؛ تجدید ساختار طرح بازپرداخت مشروط وام؛ و ایجاد نقش‌های متفاوت برای انواع مختلف موسسات، به‌منظور تشویق به تعالی و در نهایت، منفعت رساندن به جامعه.

Recent policies have replaced direct government funding for teaching with fees paid by students. As well as saddling graduates with enormous debt, satisfaction rates are low, a high proportion of graduates are in non-graduate jobs, and public debt from unpaid loans is rocketing.

This timely and challenging analysis combines theoretical and data analysis and insights gained from running a university, to give robust new policy proposals: lower fees; reintroduce maintenance awards; impose student number caps; maintain taxpayer funding; cancel the TEF; re-build the external examiner system; restructure the contingent-repayment loan scheme; and establish different roles for different types of institutions, to encourage excellence and ultimately benefit society.