فناوری های نوین تصویربرداری در پزشکی ۲۰۱۲
Emerging Imaging Technologies in Medicine 2012

از زمان کشف اشعه ایکس در سال 1895 تا ظهور توموگرافی کامپیوتری (CT) در دهه 1970 و تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) در دهه 1980، تصویربرداری غیرتهاجمی انقلابی در شیوه پزشکی ایجاد کرده است. در حالی که این فناوری ها به طور کامل در عمل بالینی نفوذ کرده اند، دانشمندان همچنان به توسعه رویکردهای نوینی ادامه می دهند که نویدبخش سوق دادن تصویربرداری به حوزه های بالینی کاملاً جدید است، ضمن اینکه به مسائل دوز، حساسیت یا ویژگی هایی که رویکردهای تصویربرداری موجود را محدود می کنند، رسیدگی می کنند.

کتاب «فناوری های نوظهور تصویربرداری در پزشکی» تعدادی از فناوری های نوظهور را بررسی می کند که نویدبخش استفاده معمول بالینی در بازه های زمانی کوتاه مدت (کمتر از پنج سال)، میان مدت (پنج تا ده سال) و بلندمدت (بیش از ده سال) هستند. هر فصل به بحث مفصلی در مورد فیزیک و فناوری مرتبط می پردازد و بهبودها را از نظر دوز، حساسیت و ویژگی که محدودیت های رویکردهای تصویربرداری فعلی هستند، مورد بررسی قرار می دهد. به طور خاص، این کتاب بر روش هایی با پتانسیل بالینی تمرکز دارد تا روش هایی که احتمالاً تاثیر عمده ای در تصویربرداری حیوانی پیش بالینی دارند.

ده سال گذشته دوره خلاقیت و پیشرفت پرشور در فناوری تصویربرداری بوده است، با پیشرفت در قدرت محاسباتی، نانوساخت و فناوری لیزر و آشکارساز که منجر به تحولات عمده جدیدی در تصویربرداری فاز-کنتراست، تصویربرداری فوتوآکوستیک و تصویربرداری نوری شده است.

From the discovery of x-rays in 1895 through the emergence of computed tomography (CT) in the 1970s and magnetic resonance imaging (MRI) in the 1980s, non-invasive imaging has revolutionized the practice of medicine. While these technologies have thoroughly penetrated clinical practice, scientists continue to develop novel approaches that promise to push imaging into entirely new clinical realms, while addressing the issues of dose, sensitivity, or specificity that limit existing imaging approaches.

Emerging Imaging Technologies in Medicine surveys a number of emerging technologies that have the promise to find routine clinical use in the near- (less than five years), mid- (five to ten years) and long-term (more than ten years) time frames. Each chapter provides a detailed discussion of the associated physics and technology, and addresses improvements in terms of dose, sensitivity, and specificity, which are limitations of current imaging approaches. In particular, the book focuses on modalities with clinical potential rather than those likely to have an impact mainly in preclinical animal imaging.

The last ten years have been a period of fervent creativity and progress in imaging technology, with improvements in computational power, nanofabrication, and laser and detector technology leading to major new developments in phase-contrast imaging, photoacoustic imaging, and optical imaging.