خدمات اکوسیستمی حاصل از کشاورزی و جنگل‌کاری زراعی ۲۰۱۲
Ecosystem Services from Agriculture and Agroforestry 2012

امروزه نظام‌های کشاورزی تنها بر اساس میزان غذایی که تولید می‌کنند ارزیابی نمی‌شوند، بلکه توانایی آن‌ها در محدود کردن اثرات زیست‌محیطی، مانند حفاظت از خاک، کیفیت آب و حفظ تنوع زیستی، و همچنین سهم آن‌ها در کاهش و سازگاری با تغییرات آب و هوایی نیز مورد توجه قرار می‌گیرد. برای برآورده کردن این عملکردهای چندگانه، این نظام‌ها باید هزینه‌ها و مزایای ناشی از اثرات زیست‌محیطی خود را درونی‌سازی کنند. امید است که پرداخت‌ها برای خدمات اکوسیستمی، از طریق مشوق‌های مالی، شیوه‌های پایدار را تشویق و ترویج کنند.

نویسندگان نشان می‌دهند که در حالی که این اصل ساده است، عمل به آن بسیار پیچیده‌تر است. در حالی که زیبایی‌های منظره و حفاظت از منابع آب برای جمعیت محلی سودمند است، ترسیب کربن و حفاظت از تنوع زیستی را می‌توان کالاهای عمومی بین‌المللی در نظر گرفت که طرح‌های پرداخت بالقوه را پیچیده‌تر می‌کنند. نمونه‌های کمی وجود دارد که در آن نهادهای ملی یا بین‌المللی توانسته باشند سازوکارهای پایداری را برای جبران خدمات زیست‌محیطی که نظام‌های کشاورزی ارائه می‌دهند، ایجاد کنند. با این حال، این کتاب چندین نمونه از برنامه‌های موفق را ارائه می‌دهد و هدف آن انتقال این برنامه‌ها به مناطق دیگر جهان است. نویسندگان نشان می‌دهند که یک محصول را می‌توان فروخت اگر به وضوح کمی‌سازی شده باشد، وسیله‌ای برای تعیین ارزش خدمات وجود داشته باشد و یک خریدار مایل وجود داشته باشد.

دو بخش اول کتاب به مسائل روش‌شناختی مربوط به کمی‌سازی و بازاریابی خدمات اکوسیستمی حاصل از کشاورزی، از جمله جنگل‌کاری زراعی، می‌پردازد. بخش سوم و پایانی، مطالعات موردی از پرداخت‌های عملی برای خدمات اکوسیستمی و تجربیات در آمریکای مرکزی و جنوبی را ارائه می‌دهد و درس‌هایی را برای توسعه مؤثر و پایدار سازوکارهای جبران خدمات اکوسیستمی ارائه می‌کند.

Agricultural systems are no longer evaluated solely on the basis of the food they provide, but also on their capacity to limit impacts on the environment, such as soil conservation, water quality and biodiversity conservation, as well as their contribution to mitigating and adapting to climate change. In order to cope with these multiple service functions, they must internalize the costs and benefits of their environmental impact. Payments for ecosystem services are hoped to encourage and promote sustainable practices via financial incentives.

The authors show that while the principle is straightforward, the practice is much more complicated. Whereas scenic beauty and protection of water sources provide benefits to the local population, carbon sequestration and biodiversity conservation can be considered international public goods, rendering potential payment schemes more complex. Few examples exist where national or international bodies have been able to set up viable mechanisms that compensate agricultural systems for the environmental services they provide. However this book provides several examples of successful programs, and aims to transfer them to other regions of the world. The authors show that a product can be sold if it is clearly quantified, there exists a means to determine the service’s values, and there is a willing buyer.

The first two sections of the book present methodological issues related to the quantification and marketing of ecosystem services from agriculture, including agroforestry. The third and final section presents case studies of practical payments for ecosystem services and experiences in Central and South America, and draws some lessons learnt for effective and sustainable development of ecosystem services compensation mechanisms.