بهره‌وری زیست‌محیطی و فراتر از آن: به سوی بنگاه پایدار ۲۰۱۷
Eco-efficiency and Beyond: Towards the Sustainable Enterprise 2017

بنا بر پذیرش گسترده، روال معمول کسب‌وکار، در بازه‌ای کوتاه و هشداردهنده، از ظرفیت تحمل کره‌ی زمین فراتر خواهد رفت. به بیان ساده، باید بیاموزیم که چگونه از منابع رو به اتمام جهان، به شکلی به‌مراتب کارآمدتر استفاده کنیم. راه‌حل‌های عملی و قابل‌اجرا، هم‌اکنون مورد نیازند. اکو-افیشینسی (بهره‌وری سبز) – یا “تولید بیشتر با مصرف کمتر” – زمانی محقق می‌شود که کالاها و خدمات، نیازهای انسانی را برآورده سازند، کیفیت زندگی را با قیمت‌های رقابتی افزایش دهند و اثرات زیست‌محیطی و شدت مصرف منابع را تا حدی کاهش دهند که آن‌ها را در محدوده‌ی ظرفیت تحمل مورد انتظار کره‌ی زمین نگه دارد. اکو-افیشینسی – اصطلاحی که برای اولین بار در سال 1992 توسط شورای جهانی کسب‌وکار برای توسعه پایدار مطرح شد – رویکردی مدیریتی است که به کسب‌وکارها اجازه می‌دهد اقدامات حفاظت از محیط زیست را از دیدگاه بازارمحور انجام دهند، با این هدف که نشان دهند اکولوژی و اقتصاد نیازی به تضاد با یکدیگر ندارند. در واقع، اکو-افیشینسی به عنوان یک موقعیت برد-برد هم برای کسب و کار و هم برای محیط زیست به تصویر کشیده شده است.

این کتاب که حاصل دو کنفرانس در مورد اکو-افیشینسی است که در سال‌های 1998 و 2001 در دوسلدورف برگزار شد، توسط ارنست اولریش فون وایتسکر و تیمش از موسسه وو پرتتال برای آب و هوا، محیط زیست و انرژی، یکی از برنامه‌های تحقیقاتی پیشرو در جهان در زمینه بهره‌وری منابع، ویرایش شده است. هدف صرفاً توضیح گذشته و حال اکو-افیشینسی نیست، بلکه نگاهی به آینده و تشویق آینده‌ای است که در آن پذیرش جامع این مفهوم توسط کسب‌وکارها، دولت و مصرف‌کنندگان می‌تواند منجر به نوآوری در مقیاسی بزرگ و امکان یک جهش بزرگ فراتر از آن به سوی پایداری کلی شود.

تا به امروز دستاوردهای قابل توجهی وجود داشته است. شاخص پایداری داو جونز، که هدف آن فهرست کردن پایدارترین شرکت‌ها برای سرمایه‌گذاران است، شامل شرکت‌هایی مانند BASF، Climatex، Henkel و Matushita/Panasonic (که همگی در این کتاب معرفی شده‌اند) است که در حال پیاده‌سازی اقدامات اکو-افیشینسی هستند. تعدادی از ابتکارات سیاسی نیز شکل گرفته است. در دسامبر 2001، دولت آلمان استراتژی ملی پایداری را برای اندازه‌گیری توسعه پایدار آلمان پیشنهاد کرد. در حالی که این هنوز یک هدف سیاسی پذیرفته شده یا حتی قانون نیست، نشان می‌دهد که سیاست به سمت اهداف الزام‌آور برای افزایش کارایی در حال حرکت است.

کتاب “اکو-افیشینسی و فراتر از آن” گردآورنده‌ی اندیشمندان برجسته در این زمینه است و هدف آن نشان دادن این است که نه تنها این مفهوم باید بخشی از هر استراتژی تجاری باشد، بلکه محرک اصلی نوآوری است. نوآوری پارادوکس‌ها را از بین می‌برد. این خلق راه حل برای خواسته‌های متناقض است. پرواز در خلاء به ما موشک‌ها و ماهواره‌ها را داد. عبور دادن الکترون‌ها از طریق عایق‌ها دره سیلیکون و عصر دیجیتال را به ما هدیه داد. توسعه پایدار حوزه مشابهی از نیروهای نوآوری پارادوکسیکال را ارائه می‌دهد: یعنی ارائه محصولات و خدمات مقرون به صرفه برای نیازهای رو به رشد برآورده نشده جمعیت جهان ضمن کاهش اثرات زیست محیطی.

این کتاب مجموعه‌ای جامع درباره اکو-افیشینسی است و مطالعه آن برای کسب‌وکارها، دولت، سازمان‌های مردم‌نهاد و دانشگاهیان ضروری خواهد بود.

Business-as-usual, it is widely accepted, will exceed the Earth’s carrying capacity in an alarmingly short space of time. In simple terms, we need to learn to use the world’s rapidly depleting resources in a significantly more efficient manner. Practical and readily adopted solutions are needed now. Eco-efficiency-or “produce more with less” – is achieved when goods and services satisfy human needs, increase the quality of life at competitive prices and when environmental impacts and resource intensity are decreased to a degree that keeps them within the limits of Earth’s expected carrying capacity. Eco-efficiency – a term first proposed by the World Business Council for Sustainable Development in 1992 – is a management approach that allows businesses to carry out environmental protection measures from a market-oriented point of view, with the aim of illustrating that ecology and the economy do not need to be a contradiction. Indeed, eco-efficiency has been portrayed as a win-win-for both business and the environment.

This book, which developed out of two conferences on eco-efficiency held in Düsseldorf in 1998 and 2001, is edited by Ernst Ulrich von Weizsäcker and his team from the Wuppertal Institute for Climate, Environment and Energy, one of the world’s leading research programmes on resource productivity. The aim is not simply to explain the past and present of eco-efficiency but to look forward to and encourage a future where the comprehensive take-up of the concept by business, government and consumers could lead to innovation on a grand scale and the possibility of a giant leap beyond towards overall sustainability.

There have been considerable achievements to date. The Dow Jones Sustainability Index, which aims to list the most sustainable corporations for investors, includes companies such as BASF, Climatex, Henkel and Matushita/Panasonic (all represented in this book), who are implementing eco-efficiency measures. A number of political initiatives have also been formed. In December 2001, the German government suggested a National Sustainability Strategy to measure Germany’s sustainable development. While this not yet an accepted political target or even law, it shows that politics is moving toward binding targets for increasing efficiency.

Eco-Efficiency and Beyond collects together the leading thinkers on the topic and aims to illustrate not only that the concept should be part of every business strategy but that it is a key trigger for innovation. Innovation cuts through paradoxes. It is the creation of solutions to conflicting demands. Flying in a vacuum gave us rockets and satellites; switching electrons through insulators gave us Silicon Valley and the digital age. Sustainable development presents a similar field of paradoxical innovation forces: i.e. provide affordable products and services for the growing unmet needs of the world population while reducing environmental impacts.

This book is the definitive collection on eco-efficiency and will be required reading for business, government, NGOs and academicians.