مختل‌شده ۲۰۱۶
Disrupted 2016

دن لاینز سال‌ها سردبیر بخش فناوری مجله‌ی *نیوزویک* بود، یک نویسنده‌ی مجله‌ای در اوج دوران حرفه‌ای خود. یک صبح جمعه، تماسی دریافت کرد: شغلش دیگر وجود نداشت. دن، پنجاه ساله، با یک همسر و دو فرزند خردسال، بیکار بود و با نابودی مالی روبرو. ناگهان فکری به سرش زد. دن سال‌ها در مورد سیلیکون ولی و انفجار فناوری گزارش داده بود. چرا به آن نپیوندد؟ HubSpot، یک استارت‌آپ در بوستون، با ۱۰۰ میلیون دلار سرمایه‌ی خطرپذیر پررونق بود. آن‌ها به دن یک توده سهام با نقش مبهم “همکار بازاریابی” پیشنهاد دادند. چه چیزی ممکن بود اشتباه پیش برود؟

آنچه در ادامه می‌آید، روایتی خنده‌دار و گزنده از دوران دن در این استارت‌آپ و پنجره‌ای آشکار به فرهنگ ناکارآمدی است که در دنیایی پر از پول نقد و خالی از تجربه حاکم است. این داستان پرهیاهو، مملو از اصطلاحات بی‌معنی، خرس‌های عروسکی در جلسات، مسابقات شنا سوئدی و مهمانی‌های تمام شب، همچنین تحلیلی نافذ از دنیای ناکارآمد استارت‌آپ‌ها، یک توطئه‌ی بالفعل بین کسانی است که شرکت‌ها را تأسیس می‌کنند و کسانی که آن‌ها را تأمین مالی می‌کنند. این دنیایی است که در آن ایده‌های بد با سرمایه‌گذاری‌های کلان پاداش می‌گیرند، جایی که شرکت‌ها پول خود را صرف تجملات و مزایای فراوان برای نیروی کار پس از دانشگاهی خود می‌کنند و جایی که همه تلاش می‌کنند تا زمانی که با یک ثروت نقد شوند، دوام بیاورند.

Dan Lyons was Technology Editor at Newsweek Magazine for years, a magazine writer at the top of his profession. One Friday morning he received a phone call: his job no longer existed. Fifty years old and with a wife and two young kids, Dan was unemployed and facing financial oblivion. Then an idea hit. Dan had long reported on Silicon Valley and the tech explosion. Why not join it? HubSpot, a Boston start-up, was flush with $100 million in venture capital. They offered Dan a pile of stock options for the nebulous role of “marketing fellow.” What could possibly go wrong?

What follows is a hilarious and excoriating account of Dan’s time at the start-up and a revealing window onto the dysfunctional culture that prevails in a world flush with cash and devoid of experience. Filled with stories of meaningless jargon, teddy bears at meetings, push-up competitions and all-night parties, this uproarious tale is also a trenchant analysis of the dysfunctional start-up world, a de facto conspiracy between those who start companies and those who fund them. It is a world where bad ideas are rewarded with hefty investments, where companies blow money lavishing perks on their post-collegiate workforces, and where everybody is trying to hang on just long enough to cash out with a fortune.