رونق تبهکاری: قاچاق مواد مخدر، پولشویی و بحران مالی پس از جنگ سرد ۲۰۱۳
Criminal Prosperity: Drug Trafficking, Money Laundering and Financial Crisis after the Cold War 2013

قاچاق مواد مخدر، آشکارترین بخش از سودهای کلان جرایم سازمان‌یافته است که پس از پایان جنگ سرد رشدی چشمگیر داشته‌اند. آینه‌ی تاریخ به ما نشان می‌دهد که تجارت مواد مخدر چه تاثیری در استعمار آسیا داشته است. بستر ژئوپلیتیکی پس از جنگ سرد، عناصری از گذشته را بازتولید می‌کند و فرصت‌های جدیدی را برای قاچاق مواد مخدر در فرآیند جهانی‌سازی فراهم می‌سازد؛ همان‌طور که در مورد چین شاهد هستیم. همچنین، مصونیت پایدار در زمینه پولشویی نیز وجود دارد. با افزایش نقش مناطق فراساحلی در نظام مالی جهانی، رونق کسب‌وکارهای مجرمانه حتی ثبات اقتصادی برخی کشورها را نیز تحت تاثیر قرار داده است.

این کتاب، با تمرکز بر بُعدِ بررسی‌نشده‌ی بازیگران غیرقانونی، تفسیری نو و غیرمتعارف از بحران مالی پس از جنگ سرد ارائه می‌دهد. بحران مکزیک در سال 1994 و “اثر تکیلا”ی آن، به عنوان مدلی از “اثر کوکائین” ناشی از پولشویی محلی سود حاصل از فروش مواد مخدر در ایالات متحده، مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرد. بحران ژاپن در دهه‌ی 1990، با تاثیر اقتصادی یاکوزا بر حباب املاک و مستغلات مرتبط دانسته می‌شود، تاثیری که باعث به تعویق افتادن تعدیلات ضروری بازار شد. و بحران تایلند در سال 1997، در پرتو پولشویی گسترده‌ی شبکه‌های نهادی و جنایی مورد بررسی قرار می‌گیرد؛ سودهای اعلام‌نشده‌ی این شبکه‌ها حدود 10 درصد از تولید ناخالص داخلی (GDP) را تشکیل می‌دهد.

Drug trafficking is the most visible part of the profits of organized crime, which have grown considerably since the end of the cold war. The mirror of history shows us the impact of the drug trade in the colonization of Asia. The post cold war geopolitical context reproduces elements of the past, with new opportunities for drug trafficking in the globalization process, as can be seen in the example of China, and the lasting impunity in terms of money laundering. With the growing role of offshore locations in the global financial system, criminal prosperity has even affected the economic stability of some countries. This book presents a new and heterodox interpretation of the post cold war financial crisis, by focusing on the unexplored dimension of illicit actors. The Mexican crisis of 1994 and its ‘tequila effect’ is analyzed as a model of a ‘cocaine effect’ from the local laundering of profits from the sale of drugs in the US. The Japanese crisis of the 1990s is put in relation to the economic influence of the Yakuza on the real estate bubble, which had the effect of postponing necessary market adjustments. And the Thai crisis of 1997 is analyzed in the light of massive money laundering of institutional and criminal networks, whose undeclared profits represent about 10% of GDP.