لوله مغزی و سایر تکنیک‌های تحریک چاه ۲۰۲۲
Coiled Tubing and Other Stimulation Techniques 2022

مهندسان کارآمد همواره در جستجوی فرصت‌هایی برای بهبود عملکرد سیستم‌های تولید خود هستند. روش‌های ارتقای عملکرد همواره با دقت بررسی می‌شوند و داده‌های تولید به منظور شناسایی عوامل تعیین‌کننده در عملکرد، تجزیه و تحلیل می‌گردند. دو فعالیت اصلی مهندس تولید در صنایع نفت و صنایع وابسته، تحریک مخزن و روش‌های فرازآوری مصنوعی است. راهکار کلاسیک برای به حداکثر رساندن بهره‌وری یک چاه، تحریک آن است. مبنای انتخاب چاه‌های مناسب برای تحریک، باید بررسی IPR (نرخ تولید در برابر فشار) واقعی و نظری چاه باشد. چاه‌های با نفوذپذیری پایین، اغلب در زمان تکمیل اولیه، نیاز به شکست هیدرولیکی (Fracking) دارند. در مناطق با نفوذپذیری پایین، افزایش تولید پس از تحریک می‌تواند از نظر اقتصادی بسیار قابل توجه باشد، با این حال، مهندس تولید باید مدیریت را از پتانسیل واقعی بلندمدت آگاه کند، در غیر این صورت، پیش‌بینی‌های بیش از حد خوش‌بینانه به راحتی می‌توانند ارائه شوند.

هدف اصلی تحریک مخزن، افزایش ارزش ملک از طریق تحویل سریعتر سیال نفتی و/یا افزایش بازیافت اقتصادی نهایی است. هدف از تحریک مخزن، دور زدن آسیب‌های نزدیک چاه و بازگرداندن چاه به بهره‌وری/تزریق‌پذیری “طبیعی” خود، گسترش یک مسیر رسانا به عمق سازند و در نتیجه افزایش بهره‌وری فراتر از سطح طبیعی، و تولید هیدروکربن از سازندهای نفوذناپذیر است.

اهمیت تحریک مخزن به دلایل زیر در حال افزایش است:
• میدان‌های هیدروکربنی در نیمه عمر خود هستند.
• تولید در این میدان‌ها در روند نزولی قرار دارد.
• حوزه اصلی: افزایش تولید

بنابراین، برای بهبود بهره‌وری چاه، تحریک ماتریس و شکست هیدرولیکی به منظور اصلاح یا حتی بهبود اتصال طبیعی چاه با مخزن در نظر گرفته شده‌اند که می‌تواند نیاز به فرازآوری مصنوعی را به تاخیر بیاندازد.

این کتاب به معرفی رویه‌های مورد استفاده در صنعت نفت و گاز برای شناسایی مشکلات چاه می‌پردازد و راهکارهایی را برای حل مشکلات با کمک واحد لوله مغزی (Coiled Tubing) ارائه می‌دهد که برای بهبود بهره‌وری چاه و تکنیک‌هایی مانند اسیدکاری و شکست هیدرولیکی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

Good engineers never stop looking for opportunities to improve the performance of their production systems. Performance enhancement methods are always carefully examined, and production data is analyzed in order to identify determining factors affecting performance.The two main activities of the production engineer in the petroleum and related industries are reservoir stimulation and artificial lift. The classic solution to maximizing a well’s productivity is to stimulate it. The basis for selecting stimulation candidates should be a review of the well’s actual and theoretical IPR. Low permeability wells often need fracturing on initial completion. In low permeability zones, additional post stimulation production can be significant to the economics, however, the production engineer needs to make management aware of the true long term potential or else overly optimistic projections can easily be made.The main purpose of stimulation is to enhance the property value by the faster delivery of the petroleum fluid and/or to increase ultimate economic recovery. The aim of reservoir stimulation is to bypass near-wellbore damage and return a well to its “natural” productivity / injectivity, to extend a conductive path deep into a formation and thus increase productivity beyond the natural level and to produce hydrocarbon from tight formation.The importance of reservoir stimulation is increasing due to following reasons: • Hydrocarbon fields in their mid-life• Production in these fields are in declining trend• The thrust area: Enhancement of productionHence, to improve productivity of the well matrix stimulation and hydraulic fracturing are intended to remedy, or even improve, the natural connection of the wellbore with the reservoir, which could delay the need for artificial lift.This book presents procedures taken in the Oil & Gas Industry for identifying well problems, and it suggests means of solving problems with the help of the Coil Tube unit which is used for improving well productivity and techniques like Acidizing and Hydraulic Fracturing.