جامعه مدنی، بخش سوم و کسب‌و‌کار اجتماعی: حکمرانی و مردم‌سالاری ۲۰۱۵
Civil Society, the Third Sector and Social Enterprise: Governance and Democracy 2015

اگر قرن بیستم تنها بر مکمل بودن و تقابل بازار و دولت متمرکز بود، قرن بیست و یکم اکنون با برجستگی بخش سوم، ظهور بنگاه‌های اجتماعی و سایر اشکال پیوندی همبستگی روبرو است. مفهوم سازمان‌های جامعه مدنی (CSO) این تنوع را در بر می‌گیرد و به این پیچیدگی جدید می‌پردازد.

بخش اول کتاب، ابعاد سازمانی سازمان‌های جامعه مدنی را برجسته می‌کند و نقش رو به رشد مدل‌های مدیریتی و محدودیت‌های آن‌ها را تجزیه و تحلیل می‌کند. اغلب اوقات، مطالعه حاکمیت سازمان‌های جامعه مدنی بر نقش هیئت مدیره متمرکز بوده و انواع مختلف محیط‌های پاسخگویی را به اندازه کافی در نظر نگرفته است. بنابراین، گفتگو در مورد حاکمیت سازمان‌های جامعه مدنی به سطح شبکه‌ها ارتقا می‌یابد، نه صرفاً سازمان‌ها، و نقش این شبکه‌ها در تعیین دستور کار در یک جامعه دموکراتیک.

در این چشم‌انداز، بخش دوم بر ابعاد نهادی حاکمیت سازمان‌های جامعه مدنی با گشودن راه‌های جدید در دموکراسی تأکید می‌کند. اول، کار استروم در مورد اداره منابع مشترک، بینش‌های جدیدی را برای تفکر در مورد خودگردانی جوامع در اختیار ما قرار می‌دهد. دوم، کار هابرماس و فریزر پرسش حکمرانی مشورتی و نقش حوزه عمومی را برای گسترش دیدگاه ما از حاکمیت سازمان‌های جامعه مدنی مطرح می‌کند. سوم، مفاهیم عقلانیت و اقتصاد ماهوی که به ترتیب توسط راموس و پولانی مطرح شده است، چارچوبی را بازتعریف می‌کنند که در آن می‌توان به این سوال پرداخت. در نهایت، این کتاب از یک رویکرد بین فرهنگی قوی‌تر حمایت می‌کند که برای تجدید الگوها در تحقیقات سازمان‌های جامعه مدنی مفید است.

هدف این کتاب ارائه یک اثر جمعی منحصر به فرد با گردآوری 33 نویسنده از 11 کشور برای به اشتراک گذاشتن دیدگاه‌ها در مورد حاکمیت جامعه مدنی است و مورد توجه مخاطبان بین‌المللی از محققان و سیاست‌گذاران قرار خواهد گرفت.

If the twentieth century was only focused on the complementarity and the opposition of market and state, the twenty-first century has now to deal with the prominence of the third sector, the emergence of social enterprises and other solidarity hybrid forms. The concept of civil society organisations (CSOs) spans this diversity and addresses this new complexity.

The first part of the book highlights the organizational dimensions of CSOs and analyses the growing role of management models and their limits. Too often, the study of CSO governance has been centered on the role of the board and has not sufficiently taken into account the different types of accountability environments. Thus, the conversation about CSO governance rises to the level of networks rather than simple organizations per se, and the role of these networks in setting the agenda in a democratic society.

In this perspective, the second part emphasizes the institutional dimensions of CSO governance by opening new avenues on democracy. First, the work of Ostrom about governing the commons provides us new insights to think community self-governance. Second, the work of Habermas and Fraser opens the question of deliberative governance and the role of public sphere to enlarge our vision of CSO governance. Third, the concepts of substantive rationality and economy proposed respectively by Ramos and Polanyi reframe the context in which the question can be addressed. Lastly, this book argues for a stronger intercultural approach useful for the renewal of paradigms in CSOs research.

This book has for objective to present a unique collective work in bringing together 33 authors coming from 11 countries to share perpectives on civil society governance and will be of interest to an international audience of researchers and policy-makers.