فضای ندامتگاهی، زندانیان و حیوانات ۲۰۱۸
Carceral Space, Prisoners and Animals 2018

کتاب «فضای کیفری، زندانیان و حیوانات» به بررسی هم‌آوایی‌ها در جغرافیای کیفری انسانی و غیرانسانی می‌پردازد. این اثر، تحلیلی از فضای کیفری را از دیدگاهی وسیع‌تر از آنچه تاکنون انجام شده ارائه می‌دهد و یک «جغرافیای کیفری فراتر از گونه‌ها» را توسعه می‌بخشد که شامل فضاهای اسارت، حبس و محصوریت غیرانسانی در کنار فضاهای انسانی است. پیوندهای میان کیفری‌بودن زندانیان و حیوانات که در این کتاب مورد بحث قرار می‌گیرند، از حوزه‌های نهادی متعددی، بر اساس شکل، عملکرد و تأثیرشان، استخراج شده‌اند. این حوزه‌ها عبارتند از: بند اعدام/اتاق اعدام زندان و کشتارگاه حیوانات؛ مکان‌های آزمایش دارویی و سایر محصولات بر روی انسان‌های زندانی و حیوانات در اسارت؛ مکان‌های کار اجباری زندانیان و حیوانات مورد بهره‌کشی؛ و سلول انفرادی زندان و قفس باغ‌وحش. روابطی که من در این مکان‌ها به آنها توجه می‌کنم، همزمان ساختاری، عملیاتی، فناورانه، قانونی و تجربی/تجسم‌یافته هستند. اشکال خشونت که در این مکان‌ها از مرزهای گونه‌ها فراتر می‌روند، همگی بخشی از خشونت عادی، روزمره و صنعتی‌شده در ایالات متحده و سایر نقاط جهان هستند، و بنابراین این «مقایسه کیفری» در میان آنها مناسب و به‌موقع است.

Carceral Space, Prisoners and Animals explores resonances across human and nonhuman carceral geographies. The work proposes an analysis of the carceral from a broader vantage point than has yet been done, developing a ‘trans-species carceral geography’ that includes spaces of nonhuman captivity, confinement, and enclosure alongside that of the human. The linkages across prisoner and animal carcerality that are placed into conversation draw from a number of institutional domains, based on their form, operation, and effect. These include: the prison death row/ execution chamber and the animal slaughterhouse; sites of laboratory testing of pharmaceutical and other products on incarcerated humans and captive animals; sites of exploited prisoner and animal labor; and the prison solitary confinement cell and the zoo cage. The relationships to which I draw attention across these sites are at once structural, operational, technological, legal, and experiential / embodied. The forms of violence that span species boundaries at these sites are all a part of ordinary, everyday, industrialized violence in the United States and elsewhere, and thus this ‘carceral comparison’ amongst them is appropriate and timely.