عقلانیت محدود و اقتصاد رفتاری ۲۰۱۵
Bounded Rationality and Behavioural Economics 2015

هربرت سایمون، برنده‌ی جایزه‌ی نوبل اقتصاد، مفهوم عقلانیت محدود را در دهه‌ی ۱۹۵۰ میلادی مطرح کرد. این مفهوم بیان می‌دارد که توانایی‌های شناختی تصمیم‌گیرندگان انسانی همواره برای یافتن راه‌حل‌های بهینه برای مسائل پیچیده‌ی زندگی واقعی کافی نیست، و در نتیجه، تصمیم‌گیرندگان به یافتن نتایج رضایت‌بخش و نه لزوماً بهینه، روی می‌آورند. این مفهوم، یک جزء اساسی در توسعه‌ی اقتصاد رفتاری بود، اما در سال‌های اخیر، این دو حوزه از یکدیگر جدا شده‌اند و هر کدام ادبیات، رویکرد و طرفداران خاص خود را دارند. اقتصاد رفتاری به بررسی زمینه‌های مشترک بین اقتصاد و روان‌شناسی، از نظر تمرکز و رویکرد، می‌پردازد، در حالی که ادبیات عقلانیت محدود، عمدتاً پیامدهای تصمیم‌گیری‌های غیراصولی را از طریق روش‌شناسی پیچیده‌ی ریاضیاتیِ اقتصاد جریان اصلی تحلیل می‌کند.

این کتاب به بررسی ماهیت و پیامدهای این واگرایی می‌پردازد و این پرسش را مطرح می‌کند که آیا این یک تخصص‌گرایی سودمند است یا یک رویکرد نامناسب که به‌طور بالقوه مانع توسعه‌ی برخی از جنبه‌های علم اقتصاد می‌شود. این فرضیه مطرح شده است که نقص اصلی اقتصاد رفتاری این است که نتوانسته است یک جایگزین واحد و کاربردی برای بهینه‌سازی محدود ارائه دهد. این کتاب میزان صحت این ادعا را ارزیابی می‌کند و در صورت صحت، بررسی می‌کند که تا چه اندازه این امر ناشی از واگرایی بین این دو حوزه است. این اثر همچنین به دنبال شناسایی نقاط مشترک بین این دو موضوع است و مسیرهایی را برای تحقیق در علم اقتصاد پیشنهاد می‌کند که از ادغام مجدد این دو حوزه سود خواهند برد.

Economics Nobel Laureate Herbert Simon developed the concept of bounded rationality in the 1950s. This asserts that the cognitive abilities of human decision-makers are not always sufficient to find optimal solutions to complex real-life problems, leading decision-makers to find satisfactory, sub-optimal outcomes. This was a foundational component of the development of Behavioural Economics but in recent years the two fields have diverged, each with its own literature, its own approach and its own proponents. Behavioural Economics explores the areas of commonality between Economics and Psychology, in terms of its focus and its approach, whereas the bounded rationality literature largely analyses the implications of sub-optimal decision‐making through the mathematically sophisticated methodology of mainstream Economics.

This book examines the nature and consequences of this divergence and questions whether this is a case of beneficial specialisation or whether it is unhelpful, potentially stunting the development of some aspects of Economics. It has been suggested that the major deficiency of Behavioural Economics is that it has failed to produce a single, widely applicable alternative to constrained optimisation. This book evaluates the extent to which this is the true and, if it is, the extent to which it is a product of the divergence between the two literatures. It also seeks to identify commonalities between the two subjects and suggests avenues of research in Economics that would benefit from a re-fusion of these two fields.