فراسوی خوشبختی ۲۰۱۸
Beyond Happiness 2018

علوم نوین ذهن، حقایقی را درباره‌ی مغز و تکامل آن آشکار می‌سازند که درس‌های بسیاری در مورد سلامتی و شادمانی به ما می‌آموزند. در بیشتر قرن بیستم، روان‌شناسی و روان‌درمانی حرف چندانی برای گفتن به یکدیگر نداشتند. علی‌رغم آرزوی اولیه‌ی فروید برای این‌که روانکاوی را یک علم بداند، روان‌شناسی آکادمیک توجه چندانی به آن‌چه در بهترین حالت یک “هنر” می‌دانست، نشان نمی‌داد، در حالی که روان‌درمانی علاقه‌ی چندانی به عدم توجه روان‌شناسی به تجربه‌ی ذهنی نداشت. از زمان ظهور رشته‌های بین‌رشته‌ای علوم شناختی، علوم اعصاب و مطالعات خودآگاهی، و نیز رشد فناوری‌های جدید، همه‌چیز تغییر کرده است. این دانش جدید بسیاری از باورهای عرفی و دیرینه‌ی ما را به چالش می‌کشد. این دانش، مفاهیم مهمی برای آموزش و سلامت دارد و هم تکامل طبیعی بهینه و هم نحوه‌ی بهبود کمبودهای اولیه‌ی زندگی از طریق درمان‌های بعدی را روشن می‌سازد. شاید شگفت‌انگیزتر این باشد که این یافته‌ها با “نخستین” روان‌شناسی، یعنی روان‌شناسی بودایی، درگیر می‌شوند.

Contemporary mind sciences are revealing facts about the brain and its development that have much to teach us about health and happiness. For a greater part of the twentieth century, psychology and psychotherapy had little to say to one another. Despite Freud’s early wish to consider psychoanalysis a science, academic psychology had scant time for what it considered at best an “art” form, while psychotherapy found little interest in psychology’s lack of concern with subjective experience. Since the rise of the interdisciplinary fields of cognitive science, neuroscience and consciousness studies and the growth of new technologies, all this has changed. This new knowledge challenges many of our common sense and long-held beliefs. It has important implications for education and health, and illuminates both natural optimal development and the way later therapy may heal early insufficiency. What is perhaps more surprising is that these findings engage with the “first” psychology, that of Buddhism.