استرالیا و جنگ سایبری ۲۰۰۸
Australia and Cyber-warfare 2008

این کتاب به بررسی نیازمندی‌ها و چالش‌های بالقوه استرالیا در زمینه جنگ سایبری می‌پردازد. این کتاب وضعیت فعلی برنامه‌ریزی و تفکر در نیروهای دفاعی استرالیا را در رابطه با جنگ شبکه‌محور توصیف می‌کند و آسیب‌پذیری‌های ناشی از استفاده نیروهای دفاعی از زیرساخت ملی اطلاعات (NII) و همچنین مسئولیت دفاعی در قبال حفاظت از NII را مورد بحث قرار می‌دهد. این کتاب به تعدد سازمان‌های ذی‌ربط به شیوه‌های مختلف با امنیت اطلاعات اشاره می‌کند و استدلال می‌کند که سازوکارهایی برای تقویت هماهنگی بین آن‌ها مورد نیاز است. همچنین استدلال می‌کند که استرالیا در رابطه با توسعه طرح‌ها و توانایی‌های جنگ سایبری تهاجمی عقب مانده است. در نهایت، پیشنهاد ایجاد یک مرکز جنگ سایبری استرالیا را می‌دهد که مسئول برنامه‌ریزی و انجام ابعاد دفاعی و تهاجمی جنگ سایبری، توسعه دکترین و مفاهیم عملیاتی و شناسایی الزامات توانایی جدید باشد. استدلال می‌کند که این موضوع فوری است تا اطمینان حاصل شود که استرالیا تا دهه ۲۰۲۰ توانایی‌های لازم برای انجام فعالیت‌های جنگ سایبری از نظر فنی و استراتژیک پیچیده را خواهد داشت. پیشگفتار توسط پروفسور کیم سی. بیزلی، وزیر دفاع سابق (1984–90)، نوشته شده است که آن را “کتابی به‌موقع توصیف می‌کند که از بحث‌های قدیمی در مورد اولویت‌های دفاع از استرالیا یا تعهدات پیشرو، (و) بحث‌ها در مورد جهانی‌گرایی و منطقه‌گرایی فراتر می‌رود” و “مجموعه‌ای ارزشمند” برای فرآیند فعلی اصلاح راهنمایی‌های استراتژیک برای سیاست‌ها و توانایی‌های دفاعی آینده استرالیا می‌داند.

This book explores Australia’s prospective cyber-warfare requirements and challenges. It describes the current state of planning and thinking within the Australian Defence Force with respect to Network Centric Warfare, and discusses the vulnerabilities that accompany the use by Defence of the National Information Infrastructure (NII), as well as Defence’s responsibility for the protection of the NII. It notes the multitude of agencies concerned in various ways with information security, and argues that mechanisms are required to enhance coordination between them. It also argues that Australia has been laggard with respect to the development of offensive cyber-warfare plans and capabilities. Finally, it proposes the establishment of an Australian Cyber-warfare Centre responsible for the planning and conduct of both the defensive and offensive dimensions of cyber-warfare, for developing doctrine and operational concepts, and for identifying new capability requirements. It argues that the matter is urgent in order to ensure that Australia will have the necessary capabilities for conducting technically and strategically sophisticated cyber-warfare activities by the 2020s. The Foreword has been contributed by Professor Kim C. Beazley, former Minister for Defence (1984–90), who describes it as ‘a timely book which transcends old debates on priorities for the defence of Australia or forward commitments, (and) debates about globalism and regionalism’, and as ‘an invaluable compendium’ to the current process of refining the strategic guidance for Australia’s future defence policies and capabilities.