جانوران به مثابه بیوتکنولوژی ۲۰۱۰
Animals as Biotechnology 2010

در کتاب «حیوانات به مثابه بیوتکنولوژی»، جامعه‌شناس، ریچارد تواین، مسئله‌ی روابط انسان و حیوان را در قلب مباحث مربوط به پایداری و تغییرات آب و هوایی قرار می‌دهد. این کتاب با ظهور دو روند متناقض در رویکرد ما به حیوانات غیرانسانی شکل گرفته است: چرخش بیوتکنولوژیکی در علوم دامی، که هدف آن افزایش کارایی و سودآوری تولید گوشت و لبنیات است؛ و حوزه نوظهور مطالعات انتقادی حیوانات – بیشتر در علوم انسانی و اجتماعی – که در پی به چالش کشیدن ماهیت روابط ما با سایر حیوانات است.

بخش اول کتاب بر اخلاق متمرکز است و به بررسی انتقادی پارادایم‌های غالب در اخلاق زیستی و روابط قدرت بین انسان و غیرانسان می‌پردازد. بخش دوم به بیوتکنولوژی حیوانی و اقتصاد سیاسی، بررسی تجاری‌سازی و مقررات می‌پردازد. بخش پایانی کتاب بر بحث‌های مربوط به پایداری، محدودیت‌ها و بررسی چشم‌اندازهای اخلاق حیوانی در صورت تبدیل شدن بیوتکنولوژی به بخشی از پارادایم غالب کشاورزی متمرکز است. تواین در پایان به این مسئله می‌پردازد که آیا درخواست‌های فزاینده برای کاهش مصرف گوشت و لبنیات در مواجهه با تهدیدات تغییرات آب و هوایی، در واقع با درک انسان‌محورانه‌ای از پایداری همدست است و آنچه مورد نیاز است، زیر سوال بردن اخلاقی و سیاسی بنیادی‌تر روابط و تمایزات بین انسان‌ها، حیوانات و طبیعت است.

In Animals as Biotechnology sociologist Richard Twine places the question of human/animal relations at the heart of sustainability and climate change debates. The book is shaped by the emergence of two contradictory trends within our approach to nonhuman animals: the biotechnological turn in animal sciences, which aims to increase the efficiency and profitability of meat and dairy production; and the emerging field of critical animal studies – mostly in the humanities and social sciences – which works to question the nature of our relations with other animals.

The first part of the book focuses on ethics, examining critically the dominant paradigms of bioethics and power relations between human and non-human. The second part considers animal biotechnology and political economy, examining commercialisation and regulation. The final part of the book centres on discussions of sustainability, limits and an examination of the prospects for animal ethics if biotechnology becomes part of the dominant agricultural paradigm. Twine concludes by considering whether growing calls to reduce our consumption of meat/dairy products in the face of climate change threats are in fact complicit with an anthropocentric understanding of sustainability and that what is needed is a more fundamental ethical and political questioning of relations and distinctions between humans, animals and nature.