بازنگری در اندیشه آندره گرین ۲۰۱۸
André Green Revisited 2018

آندره گرین صدایی پیشرو در روانکاوی فرانسه، متفکری درخشان و مشارکت‌کننده‌ای نوآور در این حوزه بود. نوشته‌های او در چهارراه روانکاوی معاصر قرار دارند، جایی که چالش‌ها و فرصت‌های ارائه شده توسط آثار لکان، کلاین، وینیکات و بیون با بینش‌های همچنان مولد فروید ملاقات می‌کنند؛ بینش‌هایی که گرین به ما یادآوری کرد که هنوز به طور کامل توسعه نیافته یا قدردانی نشده‌اند. توسعه‌ی نظریه‌ی بازنمایی روانی فروید توسط گرین و همچنین صورت‌بندی او از “کارکرد منفی”، نمونه‌ای از ایده‌ی او درباره‌ی *تفکر بالینی* است و چیزی را نوید می‌دهد که بسیاری بر این باورند پارادایمی جدید برای روانکاوی است.

این مجموعه مقالات، که توسط گروهی بین‌المللی از پژوهشگران در پاسخ به و قدردانی از مشارکت‌های گرین نوشته شده است، به بررسی تنش بین حضور و غیاب، فقدان و بازمانده، *فور* و *دا* و قوس خلاقانه و دیالکتیکی که بین این جفت‌ها در رشد روانی و فرآیند تحلیلی وجود دارد، ادامه می‌دهد. هدف آن گسترش دامنه نظریه و عمل ما به بیمارانی است که مشکلاتشان در محدوده‌ی تحلیل‌پذیری قرار دارد، فراتر از طیف اختلالات روان‌رنجوری که روانکاوی کلاسیک در ابتدا برای آنها در نظر گرفته شده بود، و قرار دادن خواننده در مرزهای تفکر بالینی معاصر و تکنیک‌های تحلیلی است.

André Green was a leading voice in French psychoanalysis, a brilliant thinker and an innovative contributor to our field. His writings sit at the crossroads of contemporary psychoanalysis, where the challenges posed and the opportunities presented by the work of Lacan, Klein, Winnicott and Bion meet the still generative insights of Freud, many of which Green reminded us have yet to be fully developed or appreciated. Green’s expansion of Freud’s theory of psychic representation and his own formulation of the work of the negative exemplify his idea of clinical thinking and herald what many believe is a new paradigm for psychoanalysis.

This volume of essays, written by an international group of scholars in response to and appreciation of Green’s contributions, continues to explore the tension between presence and absence, loss and remainder, fort and da and the creative, dialectical arc that exists between these pairs in psychic development and the analytic process. It aims to expand the reach of our theory and practice to patients whose difficulties lie at the limits of analyzability, beyond the spectrum of neurotic disturbances for which classical psychoanalysis was originally intended, and to place the reader at the frontiers of contemporary clinical thinking and analytic technique.