الکساندر ویلسون ۲۰۱۳
Alexander Wilson 2013

پدر علم پرنده‌شناسی آمریکا، اودوبان نبود. این عنوان شایسته الکساندر ویلسون است که با اثر دایره‌المعارفی خود با نام «پرنده‌شناسی آمریکایی» رویکردی متمایز را بنیان نهاد که بر مشاهده پرندگان زنده تأکید داشت. ادوارد برت و ویلیام دیویس در این نخستین مطالعه جامع که تمامی نقاشی‌های منتشرنشده ویلسون برای «پرنده‌شناسی» نه جلدی را بازتولید می‌کند، دستاورد پیشگامانه و امروزه مغفول‌مانده ویلسون را به‌عنوان اولین پرنده‌شناسی که به توصیف پرندگان طبیعت وحشی آمریکای شمالی پرداخت، به تصویر می‌کشند.

ویلسون که جاه‌طلبی‌های اولیه خود برای بدل شدن به شاعری در قالب هموطنش، رابرت برنز را رها کرد، از اسکاتلند مهاجرت کرد تا در نزدیکی فیلادلفیا ساکن شود؛ جایی که ویلیام بارترام، گیاه‌شناس، تمایل او به هنر و تاریخ طبیعی را تشویق کرد. ویلسون 12000 مایل را پیاده، سوار بر اسب، در قایق پارویی، و با دلیجان و کشتی سفر کرد و در طول مسیر شبکه‌ای از ناظران را ایجاد کرد. او صدها گزارش از پرندگان بومی نوشت، گونه‌های جدید بسیاری را کشف کرد و رفتار و بوم‌شناسی هر گونه‌ای را که با آن مواجه می‌شد، ترسیم کرد.

برت و دیویس با بهره‌گیری از تخصص خود در علم و هنر، نشان می‌دهند که چگونه ویلسون با تلاش برای تصویرسازی واقع‌گرایانه از پرندگان در زیستگاه‌های بومی خود، قراردادهای قرن هجدهم در تصویرسازی زیستی را به چالش کشید. او آن‌ها را در ژست‌هایی ترسیم کرد که هدفشان تسهیل شناسایی بود و اثر او را به الگویی برای راهنماهای میدانی مدرن و الهام‌بخش اودوبان، اسپنسر فولرتون برد و دیگر طبیعت‌شناسانی که به دنبال او آمدند، تبدیل کرد. در دویستمین سالگرد مرگ او، این جلد زیبا و مصور، ادای احترامی شایسته به الکساندر ویلسون و سهم منحصربه‌فرد او در پرنده‌شناسی، بوم‌شناسی و مطالعه رفتار حیوانات است.

Audubon was not the father of American ornithology. That honorific belongs to Alexander Wilson, whose encyclopedic American Ornithology established a distinctive approach that emphasized the observation of live birds. In the first full-length study to reproduce all of Wilson’s unpublished drawings for the nine-volume Ornithology, Edward Burtt and William Davis illustrate Wilson’s pioneering and, today, underappreciated achievement as the first ornithologist to describe the birds of the North American wilderness.

Abandoning early ambitions to become a poet in the mold of his countryman Robert Burns, Wilson emigrated from Scotland to settle near Philadelphia, where the botanist William Bartram encouraged his proclivity for art and natural history. Wilson traveled 12,000 miles on foot, on horseback, in a rowboat, and by stage and ship, establishing a network of observers along the way. He wrote hundreds of accounts of indigenous birds, discovered many new species, and sketched the behavior and ecology of each species he encountered.

Drawing on their expertise in both science and art, Burtt and Davis show how Wilson defied eighteenth-century conventions of biological illustration by striving for realistic depiction of birds in their native habitats. He drew them in poses meant to facilitate identification, making his work the model for modern field guides and an inspiration for Audubon, Spencer Fullerton Baird, and other naturalists who followed. On the bicentennial of his death, this beautifully illustrated volume is a fitting tribute to Alexander Wilson and his unique contributions to ornithology, ecology, and the study of animal behavior.