سرمایه‌داری زراعی، جنگ و صلح در کلمبیا ۲۰۲۱
Agrarian Capitalism, War and Peace in Colombia 2021

این کتاب که بر اساس تحقیقات گسترده‌ای از سال 2009 در کلمبیا انجام شده، به بررسی ارتباط بین تصرف اراضی و سرمایه‌داری کشاورزی، و نیز وعده‌های محقق‌نشده‌ی صلح و عدالت می‌پردازد.

در حالی که زمین همچنان یک منبع کلیدی در هسته‌ی بسیاری از جنگ‌های داخلی معاصر است، تأثیر خشونت مسلحانه‌ی شدید بر شکل‌گیری سرمایه‌داری کشاورزی به ندرت مورد بحث قرار می‌گیرد. این کتاب با استفاده از نزدیک به 200 مصاحبه، تحقیقات آرشیوی و داده‌های جغرافیایی، به بررسی تصرف اراضی و نقش خشونت در سرمایه می‌پردازد و تمرکز ویژه‌ای بر یکی از بازیگران اصلی جنگ داخلی کلمبیا، یعنی شبه‌نظامیان، دارد. این کتاب نشان می‌دهد که چگونه پیوندهای پیچیده بین درگیری مسلحانه و شکل‌گیری اقتصاد، تحت‌الشعاع این باور گسترده قرار می‌گیرد که خشونت، شکلی رادیکال از عمل است که با روند عادی جامعه قطع رابطه کرده و از اقتصاد قانونی جدا است. بر اساس این دیدگاه، سلب مالکیت به عنوان نقطه مقابل تجمع سرمایه تلقی می‌شود. این باور به طور گسترده‌ای در همان سازمان‌های بوروکراتیکی که مسئولیت صلح‌سازی را بر عهده دارند، هم در داخل و هم در سطح بین‌المللی، نفوذ دارد. با این حال، این دیدگاه محدود از رابطه بین خشونت مسلحانه و سرمایه‌داری، پیوندهای نزدیک بین غارت و سود قانونی را پنهان می‌کند و تداوم بین سلب مالکیت خشونت‌آمیز و بازار آزاد را مغفول می‌گذارد. به همین ترتیب، نابرابری پس از جنگ را به نام توسعه سرمایه‌داری مشروعیت می‌بخشد. کتاب با این استدلال به پایان می‌رسد که ترویج دموکراسی رادیکال در حکمرانی بر زمین و توسعه روستایی، به عنوان تنها راه منطقی برای آرام کردن یک نظام سیاسی خشونت‌آمیز پدیدار می‌شود.

مطالعه‌ی این کتاب برای دانشجویان، پژوهشگران و فعالان کمک‌های توسعه‌ای که به تصرف اراضی و منابع، سرمایه‌داری کشاورزی، جنگ‌های داخلی و حل منازعات علاقه‌مند هستند، ضروری است.

Based on extensive research conducted in Colombia since 2009, this book addresses the connection between land grabbing and agrarian capitalism, as well as the unfulfilled promises of peace and justice.

While land remains a key resource at the core of many contemporary civil wars, the impact of high-intensity armed violence on the formation of agrarian capitalism is seldom discussed. Drawing on nearly 200 interviews, archival research, and geographical data, this book examines land grabbing and the role of violence in capital with a particular focus on one key actor in the Colombian civil war: paramilitary militias. This book demonstrates how the intricate ties between armed conflict and economy formation are obscured by the widespread belief that violence is a radical form of action, breaking with the normal course of society and disconnected from the legal economy. Under this view, dispossession is perceived as diametrically opposed to capitalist accumulation. This belief is enormously influential in precisely those bureaucratic agencies that are in charge of peacebuilding, both domestically and internationally. However, this narrow view of the relationship between armed violence and capitalism belies the close ties between plunder and lawful profit, and obscures the continuity between violent dispossession and the free market. By the same token, it legitimizes post-war inequality in the name of capitalist development. The book concludes by arguing that the promotion of radical democracy in the government of land and rural development emerges as the only reasonable path for pacifying a violent polity.

The book is essential reading for students, scholars, and development aid practitioners interested in land and resource grabbing, agrarian capitalism, civil wars, and conflict resolution.