یک مدرسه در آفریقا ۲۰۰۵
A School in Africa 2005

وقتی مدرسه پیترهاوس در سال 1955 افتتاح شد، امپراتوری بریتانیا در آفریقا هنوز پابرجا بود و فدراسیون رودزیا و نیاسالند تازه شکل گرفته بود. این مدرسه شبانه‌روزی بر اساس الگوی بریتانیایی بنا شد، اما با این نیت که «بهترین‌های سنت مدارس دولتی را با شرایط آفریقا تطبیق دهد.» داستان پیترهاوس تنها درباره‌ی کار و ورزش، موسیقی و تئاتر، نمازخانه و تغییرات برنامه درسی نیست. این داستان در بستر توسعه آموزشی و تغییرات سیاسی در یک کشور آفریقای جنوبی روایت می‌شود. این مدرسه به یک موسسه پیشگام چند نژادی در “رودزیای سفید” تبدیل شد. در “جنگ بوش” در رنج‌های کشور سهیم شد؛ در زیمبابوه جدید به طور چشمگیری گسترش یافت؛ از تناقضات یک دولت “مارکسیست” سیاهپوست جان سالم به در برد، و به تعهد راسخ خود مبنی بر یک “مدرسه کلیسایی” باقی ماند. علی‌رغم عدم قطعیت‌ها و چالش‌های قرن جدید، این داستانی از ایمان و بینش است.

When Peterhouse School opened in 1955, the British Empire in Africa was still intact and the Federation of Rhodesia and Nyasaland had just come into being. It was a boarding school founded on the British model, but with the intention that it would ‘adapt all that is best in the Public School tradition to African conditions’. The story of Peterhouse is not only about work and sport, music and drama, chapel and syllabus changes. It is set in the context of educational development and political changes in a Southern Africa country. The school became a pioneering multi-racial institution in ‘white Rhodesia’; shared the sufferings of the country during the ‘bush war’; expanded greatly in the new Zimbabwe, survived the contradictions of a black ‘Marxist’ government, and has kept its firm commitment to being a ‘Church School’. Despite the uncertainties and challenges of the new century, this is a story of faith and vision.