راهنمای میدانی برای مالیخولیا ۲۰۱۵
A Field Guide to Melancholy 2015

یک بیماری افسردگی یا یک احساس زودگذر؟ جدایی ذهنی یا پیش درآمدی برای نبوغ؟ مالیخولیا بخش مهمی از ماهیت انسان بودن است، با این وجود به نظر می‌رسد همه چیز، از پروزاک گرفته تا کتاب‌های روانشناسی خودیاری، قصد دارند تمام نشانه‌های غم، افسردگی یا به سادگی، حالات روحی پایین را از زندگی معاصر حذف کنند. مالیخولیا، پیچیده و متناقض، حضور خود را در تار و پود تاریخ علم و هنر تنیده است.

«راهنمای میدانی مالیخولیا» این مفهوم دوسویه را بررسی می‌کند و سفری را در بیان آن در زبان‌های مختلف آغاز می‌کند؛ از «تسکا»‌ی روسی در «یوگنی اونگین» پوشکین، تا «کایهو» – که در رقص تانگوی فنلاندی تجلی می‌یابد. مالیخولیا در سنت‌های تاریخی حضور مرگ در بهشت، اشک‌های طبیعت، همراه با نوستالژی، شفقت و ایزد نگهبان مالیخولیا، زحل، یافت می‌شود.

در جامعه‌ی معاصر، مالیخولیا در خرده‌فرهنگ «ایمو» به یک بیانیه مد تبدیل می‌شود، در حالی که قفسه‌ها مملو از کتاب‌های خودیاری هستند که خوانندگان را به غلبه بر افسردگی تشویق می‌کنند. جکی بورینگ با استفاده از طیف وسیعی از رشته‌ها، از روانشناسی و فلسفه گرفته تا معماری و طراحی، و با بررسی آثار چهره‌های خلاقی به گوناگونی اینگمار برگمان، آلبرشت دورر، دبلیو. جی. زبالد و تام ویتس، دیدگاهی اصیل در مورد یکی از گریزان‌ترین، مبهم‌ترین و جذاب‌ترین حالات انسانی ارائه می‌دهد.

A depressive illness or a passing feeling? Mental detachment or a precursor to genius? Melancholy is a critical part of what it is to be human, yet everything from Prozac to self help psychology books seems intent on removing all signs of sadness, depression, or, quite simply, low moods from contemporary existence. Complex and contradictory, melancholy’s presence weaves through the histories of both science and art. A Field Guide to Melancholy surveys this ambivalent concept and takes a journey through its articulation in a variety of languages, from the Russian toska of Pushkin’s Eugene Onegin, to kaiho – which is expressed in the dancing of the Finnish tango. Melancholy is found in the historic traditions of death’s presence in paradise, the tears of nature, along with nostalgia, pathos, and melancholy’s presiding god, Saturn. In contemporary society, melancholy becomes a fashion statement in the subculture of the Emo whilst shelves are rife with self help books encouraging readers to overcome depression. By drawing on a range of disciplines from psychology and philosophy to architecture and design, and by examining the work of creative figures as different as Ingmar Bergman, Albrecht Dürer, WG Sebald and Tom Waits, Jacky Bowring provides an original perspective on one of the most elusive, enigmatic and fascinating of human conditions.