محیط زیست، جامعه و مرگ سیاه ۲۰۱۶
Environment, Society and the Black Death 2016

در اواسط قرن چهاردهم، طاعون سیاه اروپا را درنوردید و منجر به کاهش چشمگیر جمعیت و تحولات اجتماعی شد. شیوع مکرر طاعون همراه با عوامل اجتماعی، اروپا را به بحرانی عمیق فرو برد که بیش از یک قرن به طول انجامید. طاعون و این بحران، و به ویژه پیامدهای کوتاه مدت و بلند مدت آن‌ها برای جامعه، همواره موضوع بحث و بررسی مستمر بوده است. بیشتر تحقیقات تا به امروز بر اساس مطالعه منابع مکتوب بوده و دیدگاه غالب، دیدگاه تاریخ اقتصادی بوده است. در اینجا، رویکردی متفاوت با استفاده از شواهد و تکنیک‌های باستان‌شناسی و علوم طبیعی ارائه می‌شود. تمرکز ویژه بر تغییرات زیست‌محیطی و اجتماعی در پی طاعون سیاه است. از داده‌های گرده و حلقه‌های درختان برای کسب بینش‌های جدید در مورد رها شدن مزارع و تغییرات کشاورزی، و اشاره به پیامدهای مهم زیست‌محیطی و اکولوژیکی بحران استفاده می‌شود. سوابق باستان‌شناسی نشان می‌دهد که این بحران نه تنها با رها شدن و انحطاط مشخص می‌شد، بلکه همچنین نشان می‌دهد که چگونه خانواده‌ها و خانوارها با توسعه سریع استراتژی‌های جدید در این دوران نامشخص، بقا یافتند. در نهایت، مطالعات مربوط به قد و ایزوتوپ بر روی اسکلت‌های انسانی از قبرستان‌های قرون وسطایی انجام می‌شود تا تغییرات در سلامت و شرایط زندگی در طول بحران آشکار شود. این نتایج در چشم‌اندازی وسیع‌تر قرار می‌گیرند که بر رابطه نزدیک بین جامعه و محیط‌زیست و اهمیت تاریخی همه‌گیری‌های گذشته تاکید دارد.

In the mid-fourteenth century the Black Death ravaged Europe, leading to dramatic population drop and social upheavals. Recurring plague outbreaks together with social factors pushed Europe into a deep crisis that lasted for more than a century. The plague and the crisis, and in particular their short-term and long-term consequences for society, have been the matter of continuous debate. Most of the research so far has been based on the study of written sources, and the dominating perspective has been the one of economic history. A different approach is presented here by using evidence and techniques from archaeology and the natural sciences. Special focus is on environmental and social changes in the wake of the Black Death. Pollen and tree-ring data are used to gain new insights into farm abandonment and agricultural change, and to point to the important environmental and ecological consequences of the crisis. The archaeological record shows that the crisis was not only characterized by abandonment and decline, but also how families and households survived by swiftly developing new strategies during these uncertain times. Finally, stature and isotope studies are applied to human skeletons from medieval churchyards to reveal changes in health and living conditions during the crisis. The conclusions are put in wider perspective that highlights the close relationship between society and the environment and the historical importance of past epidemics.