موجودات منفرد ۲۰۲۲
Singular Creatures 2022

اضطراب و نگرانی درباره‌ی ماشین‌های هوشمند غیرانسانی، موضوعی دیرینه در تولید و مصرف فرهنگی بوده است. نمونه‌ها از داستان‌های گالم و هیولای فرانکنشتاین تا سناریوهای حاکمان شیطانی در فیلم‌ها و سریال‌های معاصر را شامل می‌شود: از «پیشتازان فضا» و مجموعه‌ی «بیگانه» تا دنباله‌ی «ترمیناتور»، و همچنین فیلم‌های «او»، «آینه‌ی سیاه»، «بلید رانر»، «اکس ماکینا» و بسیاری دیگر از آثار فرهنگی کم‌تر شناخته‌شده.

منشأ این اضطراب آشکار است. موجودات آگاه غیرانسانی ممکن است از هر شکل زیستی زندگی برتر باشند و در لحظه‌ای که متخصصان هوش مصنوعی آن را «تکینگی» می‌نامند، از بلندپروازی‌های انسان فراتر روند. این نقطه‌ی عطفی است که در آن موجودات غیرانسانی به گونه‌ای پیشرفت و تولیدمثل می‌کنند که از اشکال زیستی حیات هوشمند پیشی می‌گیرند و آن‌ها را تحت سلطه خود درمی‌آورند. اگرچه هوش‌های مصنوعی امروزی هنوز به این سطح از پیچیدگی نرسیده‌اند، مارک کینگول استدلال می‌کند که ما از بسیاری جهات مهم، از انسان فراتر رفته‌ایم و احتمالاً با گذشت زمان، بیشتر از این هم خواهیم شد. کینگول در کتاب *موجودات تکین* به بررسی عمیق معنای فرهنگی و سیاسی در گذار ظاهری به زندگی فراانسانی می‌پردازد. غوطه‌ور شدن ما در فناوری، که اکنون تا حدی فراگیر شده که نامرئی است، برای همیشه معنای زنده بودن را تغییر داده است. سیاست‌های فراانسان‌گرایی مستقیماً از وضعیت کنونی ما ناشی می‌شود، وضعیتی که هم به فناوری وابسته است و هم از اثرات آن بر تجربیات کنونی و آینده می‌ترسد.

بیش از یک قرن پس از اینکه کارل چاپک، نمایشنامه‌نویس، واژه‌ی «روبات» را – ریشه در کلمه‌ی چکی «روبوتا» به معنای «بردگی» یا «کار سخت» – در تمثیل سال ۱۹۲۰ خود درباره‌ی ازخودبیگانگی ناشی از کار اجباری که منجر به شورش خشونت‌آمیز کارگران می‌شود، ابداع کرد، سؤال اصلی چاپک همچنان ذهن ما را تسخیر می‌کند. آیا انسان‌ها و ساخته‌های خودشان می‌توانند در دنیای سایبری جدید با هم همزیستی داشته باشند، یا مبارزه برای برتری اجتناب‌ناپذیر است؟ *موجودات تکین* تلاشی است برای ترسیم این میدان، پیش از آنکه نبردی مرگبار درگیرد.

Anxiety about non-human intelligent machines is a longstanding theme of cultural production and consumption. Examples range from tales of golems and Frankenstein’s monster to the evil overlord scenarios of contemporary film and television franchises: Star Trek, the Alien series, and the Terminator sequence, as well as Her, Black Mirror, Blade Runner, Ex Machina, and many other less mainstream cultural artifacts.

The source of this anxiety is clear. Non-human conscious entities may turn out to be superior to any biological form of life, allowing a stride across human ambition in a moment dubbed “the Singularity” by AI insiders. This is the turning point when non-human entities advance and reproduce in a manner that surpasses and subjugates biological forms of intelligent life. Although today’s artificial intelligences fall notably short of this level of sophistication, Mark Kingwell argues that we are already more than human in important ways, and likely to become more so as time goes on. In Singular Creatures Kingwell plumbs the depths of cultural and political meaning in the apparent transition to posthuman life. Our immersion in technology, now comprehensive to the point of invisibility, has altered forever what it means to be alive. The politics of posthumanism flow directly from our own situation, at once dependent on technology and afraid of its effects on current and future experiences.

More than a century after playwright Karel Čapek coined the word robot – rooted in the Czech robota, meaning “servitude” or “drudgery” – in his 1920 allegory about the alienation of forced labour leading to a violent workers’ revolt, Čapek’s central question continues to haunt us. Can humans and their own creations co-exist in a new cyberflesh world, or is a struggle for superiority inevitable? Singular Creatures is an attempt at sketching the field before any deadly battle is joined.