فرزندپروریِ ترمیمی برای کودک آسیب‌دیده ۲۰۱۲
Reparenting the Child Who Hurts 2012

بالاخره کتابی در حوزه‌ی فرزندپروری که به زبانی ساده، آخرین یافته‌ها در زمینه‌ی عصب‌شناسی، فیزیولوژی و تروما را شرح می‌دهد و توضیح می‌دهد این تحقیقات چه معنایی برای زندگی روزمره‌ی والدینی دارند که فرزندانشان رنج می‌کشند.

کارولین آرچر و کریستین گوردون، به عنوان متخصصان فرزندخواندگی و فرزندپروری حمایتی (فُستِرینگ) که خودشان نیز والدین فرزندخوانده هستند، توضیح می‌دهند چگونه این دانش می‌تواند به والدین کمک کند تا فرزند خود را بهتر درک کرده و از او مراقبت کنند. آن‌ها شرح می‌دهند چرا تکنیک‌های فرزندپروری مرسوم اغلب برای کودکی که تجربه‌ی ترومای زودهنگام داشته مفید نیست و بررسی می‌کنند چرا فرزندپروری ترمیمی (Reparenting) تنها راه کمک به ترمیم الگوهای ناسالم عصبی-زیستی و رفتاری است که بر رشد کودک تأثیر می‌گذارد. آن‌ها از دشواری فرزندپروری ترمیمی چشم‌پوشی نمی‌کنند و تصدیق می‌کنند که چقدر می‌تواند دشوار باشد که آسیب‌پذیری خودمان را به عنوان والدین تشخیص دهیم و الگوهای فرزندپروری خود را تغییر دهیم. نویسندگان همچنین توصیه‌های ارزشمندی را در مورد طیف وسیعی از نقاط بحرانی رایج فرزندپروری ارائه می‌دهند – از خنثی کردن مشاجرات و پرخاشگری گرفته تا مذاکره بر سر زمان خواب و وقفه‌ها در روال عادی زندگی، و اطمینان حاصل کردن از اینکه مناسبت‌های ویژه به دلایل درست به یادگار بمانند.

کتاب “فرزندپروری ترمیمی کودکی که رنج می‌کشد” یک راهنمای بقای انسانی و منطقی برای هر والدی است که از کودکی با ترومای رشدی یا مشکلات دلبستگی مراقبت می‌کند و همچنین اطلاعات و بینش‌هایی را برای مددکاران اجتماعی، معلمان، مشاوران و سایر متخصصان درگیر در حمایت از خانواده‌های فرزندخوانده و خانواده‌های تحت پوشش فرزندپروری حمایتی فراهم می‌کند.

Finally, a parenting book which demystifies the latest thinking on neurobiology, physiology and trauma and explains what the research means for the everyday life of parents of children who hurt.

As experts on adoption and fostering who are adoptive parents themselves, Caroline Archer and Christine Gordon explain how this knowledge can help parents to better understand and care for their child. They explain why conventional parenting techniques are often not helpful for the child who has experienced early trauma and explore why therapeutic reparenting is the only way to help repair the unhealthy neurobiological and behavioural patterns which affect the child’s development. They do not shy away from how difficult reparenting is, acknowledging how hard it can be to recognise our own fallibility as parents and to change our own parenting patterns. The authors also offer hard-won advice on a range of common parenting flashpoints – from defusing arguments and aggression to negotiating bedtimes and breaks in routine, and making sure that special occasions are remembered for all the right reasons.

Reparenting the Child Who Hurts is a humane, no-nonsense survival guide for any parent caring for a child with developmental trauma or attachment difficulties, and will also provide information and insights for social workers, teachers, counsellors and other professionals involved in supporting adoptive and foster families.