جلوگیری از پیری در چشم پزشکی ۲۰۱۰
Anti-Aging in Ophthalmology 2010

بسیاری از بیماری هایی که منجر به نابینایی می شوند، مانند آب مروارید، گلوکوم، رتینوپاتی دیابتی و دژنراسیون ماکولا مرتبط با سن، با افزایش سن بیمار ارتباط دارند. حتی اختلالات ژنتیکی مانند رتینیت پیگمنتوزا را می توان به عنوان “پیری زودرس شبکیه” در نظر گرفت. به علاوه، خشکی چشم یا پیرچشمی، که می تواند به طور چشمگیری بر کیفیت بینایی تاثیر بگذارد، نیز به سن مرتبط هستند. تحقیقات ضد پیری این روزها اهمیت فزاینده ای پیدا می کند، اگرچه اصول اولیه آن هنوز به طور عمومی در کلینیک استاندارد نشده است. با این حال، به نظر می رسد کنترل گونه های فعال اکسیژن نقطه شروع باشد. در آینده، یک رژیم غذایی مناسب، از جمله محدودیت کالری یا عوامل غذایی آنتی اکسیدانی، مکمل های آنتی اکسیدانی، ورزش و همچنین مداخله دارویی ممکن است نقش حیاتی در مبارزه با اختلالات چشمی مرتبط با سن ایفا کنند. این مجلد آخرین تحولات را نشان می دهد و یک به روزرسانی ارزشمند در مورد موضوع بیماری های چشمی مرتبط با سن، نه تنها برای چشم پزشکان، بلکه برای پزشکان عمومی خواهد بود.

Many of the diseases leading to blindness such as cataract, glaucoma, diabetic retinopathy and age-related macular degeneration correlate with the patient’s age. Even genetic disorders such as retinitis pigmentosa can be considered ‘premature aging of the retina’, and further, dry eye or presbyopia, which can dramatically affect quality of vision, are age related. Antiaging research becomes more and more important these days, although the fundamentals are not yet general standard in the clinic; however, reactive oxygen species control seems to be the beginning. In the future, a proper diet, including calorie restriction or antioxidant food factors, antioxidant supplements, exercise as well as drug intervention may play a vital role in the struggle against age-related eye disorders. This volume shows the latest developments and will be a valuable update on the subject of age-related eye diseases not only for ophthalmologists, but also for general physicians.