درک روان‌کاوانه ۲۰۱۳
Depth-Psychological Understanding 2013

اگرچه تفسیر بالینی با فروید آغاز شد، اما ترجیح فروید به رویکرد اثبات‌گرایانه و روش‌های صرفاً مشاهده‌ای، او را نسبت به روش‌های تفسیری مردد ساخت. به گفته روبوویتس-سیتز، میراث اثبات‌گرایی فروید همچنان در تفکر بالینی رسوخ کرده و مانع پیشرفت در بررسی و بهبود روش‌های تفسیری می‌شود. او با ارائه سازگاری پژوهش تفسیری با رویکرد پسااثبات‌گرایانه، به بررسی تغییر پارادایم از اثبات‌گرایی به پسااثبات‌گرایی در علم عمومی می‌پردازد.

مدل‌های پسا‌فرویدی تفسیر بالینی مورد ارزیابی قرار می‌گیرند و روش‌های بالینی تفسیر با رویکردهای تفسیری در حوزه‌های غیربالینی مقایسه می‌شوند. بحث مفصلی درباره‌ی مسئله‌ی مغفول‌مانده‌ی توجیه تفاسیر، شامل ارزیابی رویه‌های توجیهی خاص و یک گزارش موردی برای نشان دادن کاربردهای این روش‌ها ارائه می‌شود. این اثر با بررسی خطاهای رایج اما قابل اجتناب در تفسیر بالینی به همراه استراتژی‌های اصلاحی برای مقابله با آن‌ها به پایان می‌رسد.

پس از مطالعه‌ی کتاب درک روانکاوی عمقی، درمانگران دیگر نمی‌توانند فرآیند تفسیری و دقت تفاسیر خود را بدیهی بپندارند. بررسی عالمانه‌ی روبوویتس-سیتز، پیشرفتی بزرگ در درک روش‌شناسی تفسیر بالینی و بیان مشکلات و وعده‌های روش‌های تفسیری به شمار می‌رود.

Although clinical interpretation originated with Freud, the latter’s positivist preference for purely observational methods made him ambivalent toward interpretive methods. According to Rubovits-Seitz, the legacy of Freud’s positivism still pervades clinical thinking and interferes with progress in investigating and improving interpretive methods. He reviews the paradigm shift in general science from positivism to postpositivism by way of demonstrating the compatibility of interpretive inquiry with a postpositivist approach.

Post-Freudian models of clinical interpretation are evaluated, andclinical methods of interpretation are compared with interpretive approachesin nonclinical fields. A detailed discussion of the neglected problem ofjustifying interpretations incorporates evaluations of specific justifyingprocedures and a case report illustrating applications of such methods. Thework concludes with a consideration of common but avoidable errors in clinicalinterpretation along with remedial strategies for dealing with them.

Following Depth-Psychological Understanding, clinicians may no longer take for granted the interpretive process and the accuracy of their own interpretations. Rubovits-Seitz’s scholarly survey marks a major advance in comprehending the methodology of clinical interpretation and in setting forth both the problems and promise of interpretive methods.