الیزابت سورن: نابغهٔ شرورِ روانکاوی ۲۰۱۷
Elizabeth Severn 2017

الیزابت سورن: نابغه‌ای اهریمنی در روانکاوی، به شرح زندگی و آثار الیزابت سورن می‌پردازد، هم به عنوان یکی از بحث‌برانگیزترین مراجعان در تاریخ روانکاوی، و هم به عنوان یک روانکاو. فروید که سورن را “نابغه‌ای اهریمنی” خواند، کار او را نپسندید و نفوذش را از جریان اصلی روانکاوی حذف کرد. در این کتاب، راخمن با اتکا به سال‌ها تحقیق درباره سورن، ارزیابی مجددی ضروری از زندگی و آثار او، و همچنین مشارکتش در روانکاوی مدرن ارائه می‌دهد.

کشف، احیا و تحلیل دوباره‌ی دست‌نوشته‌های الیزابت سورن توسط آرنولد راخمن – شامل مصاحبه‌ها، کتاب‌ها، بروشورها و عکس‌های منتشرنشده – نشان می‌دهد که تحلیل سورن توسط فرنزی نه تنها یک شکست نبوده، بلکه یکی از بزرگ‌ترین پرونده‌ها در روانکاوی به شمار می‌رود؛ پرونده‌ای که مسئول شکل‌گیری نظریه و روش‌شناسی جدیدی برای مطالعه و درمان اختلالات ناشی از تروما بود، و سورن در آن نقشی پیشگام ایفا کرد.

کتاب الیزابت سورن برای هر روانکاوی که به دنبال کسب دیدگاهی تازه درباره دیدگاه‌های مترقی سورن در مورد همدلی بالینی، خودافشایی، تحلیل انتقال متقابل، بین‌الاذهانیت و خاستگاه‌های روانکاوی رابطه‌ای است، جذاب خواهد بود.

Elizabeth Severn: The ‘Evil Genius’ of Psychoanalysis chronicles the life and work of Elizabeth Severn, both as one of the most controversial analysands in the history of psychoanalysis, and as a psychoanalyst in her own right. Condemned by Freud as “an evil genius”, Freud disapproved of Severn’s work and had her influence expelled from the psychoanalytic mainstream. In this book, Rachman draws on years of research into Severn to present a much needed reappraisal of her life and work, as well as her contribution to modern psychoanalysis.

Arnold Rachman’s re-discovery, restoration and analysis of the Elizabeth Severn Papers – including previously unpublished interviews, books, brochures and photographs – suggests that, far from a failure, that the analysis of Severn by Ferenczi constitutes one of the great cases in psychoanalysis, one that was responsible a new theory and methodology for the study and treatment of trauma disorder, in which Severn played a pioneering role.

Elizabeth Severn should be of interest to any psychoanalyst looking to glean fresh light on Severn’s progressive views on clinical empathy, self-disclosure, countertransference analysis, intersubjectivity and the origins of relational analysis.