فرآیند آفرینش ۲۰۱۴
The Creative Process 2014

روزی خواهد رسید که کامپیوترها هنرمند شوند. قادر خواهند بود داستان‌های سرگرم‌کننده و بدیع بنویسند، بازی‌هایی با پیچیدگی و نوآوری بی‌نظیر ابداع و اجرا کنند، لطیفه تعریف کنند و حتی دچار «بن‌بست نویسندگی» شوند. اما این اتفاقات مستلزم آن است که کامپیوترها هم به اهداف هنری دست یابند و هم خلاق باشند. هر دو این توانایی‌ها هنوز با تحقق فاصله زیادی دارند.

این کتاب، نظریه‌ای در باب خلاقیت ارائه می‌دهد که به برخی از مسائل دشواری می‌پردازد که برای ساخت یک کامپیوتر خلاق باید حل شوند. همچنین، به بررسی انواع اهداف و برنامه‌های مورد نیاز برای نوشتن داستان‌های کوتاه ساده می‌پردازد. این نظریه‌ها در یک برنامه کامپیوتری به نام «مینسترل» پیاده‌سازی شده‌اند که داستان‌هایی درباره‌ی شاه آرتور و شوالیه‌هایش تعریف می‌کند. اگرچه «مینسترل» هنوز نویسنده‌ی سیلیکونی آینده نیست، اما بسیاری از مسائل جالب و دشوار مربوط به ساخت یک کامپیوتر خلاق را روشن می‌کند.

نتایج ارائه شده در اینجا برای حداقل سه گروه مختلف از افراد جالب خواهد بود. محققان هوش مصنوعی، این اثر را یک کاربرد جالب از هوش مصنوعی نمادین در حل مسائل داستان‌سرایی و خلاقیت خواهند یافت. روانشناسانی که به خلاقیت و تخیل علاقه‌مند هستند، از تلاش برای ساخت یک مدل دقیق و صریح از فرآیند خلاقیت بهره‌مند خواهند شد. و در نهایت، نویسندگان و سایر افرادی که به نحوه‌ی نوشتن افراد علاقه‌مند هستند، مدل «مینسترل» از فرآیند نویسندگی در سطح نویسنده را تفکربرانگیز خواهند یافت.

Someday computers will be artists. They’ll be able to write amusing and original stories, invent and play games of unsurpassed complexity and inventiveness, tell jokes and suffer writer’s block. But these things will require computers that can both achieve artistic goals and be creative. Both capabilities are far from accomplished.

This book presents a theory of creativity that addresses some of the many hard problems which must be solved to build a creative computer. It also presents an exploration of the kinds of goals and plans needed to write simple short stories. These theories have been implemented in a computer program called MINSTREL which tells stories about King Arthur and his knights. While far from being the silicon author of the future, MINSTREL does illuminate many of the interesting and difficult issues involved in constructing a creative computer.

The results presented here should be of interest to at least three different groups of people. Artificial intelligence researchers should find this work an interesting application of symbolic AI to the problems of story-telling and creativity. Psychologists interested in creativity and imagination should benefit from the attempt to build a detailed, explicit model of the creative process. Finally, authors and others interested in how people write should find MINSTREL’s model of the author-level writing process thought-provoking.