شکسپیر و فراموشی ۲۰۲۱
Shakespeare and Forgetting 2021

فراموشی برای یک شخصیت شکسپیری چه معنایی دارد، یا وقتی هملت مصمم می‌شود «تمام خاطرات کودکانه و بی‌اهمیت را پاک کند» چه مفهومی می‌توان از آن برداشت کرد؟ چگونه فراموشی می‌تواند کنشی نمایشی باشد یا با بخشش مرتبط شود، همان‌طور که در *داستان زمستانی* کلئومنس لئونتس را تشویق می‌کند که «شرارت خود را فراموش کن. / با آن‌ها، خودت را ببخش»؟ و ما به عنوان خواننده و تماشاگر، چه چیزهایی را از آثار شکسپیر و اجراهایی که می‌بینیم، از یاد می‌بریم؟

این نخستین کتابی است که به بررسی گسترده‌ی چگونگی کاوش مفهوم فراموشی توسط شکسپیر و کارکرد فراموشی در اجرا اختصاص یافته است. این کتاب با مطالعه‌ای جامع در مورد چگونگی به تصویر کشیدن فراموشی توسط شکسپیر، به خوانش دقیق نمایشنامه‌های او می‌پردازد و در نظر می‌گیرد که شکسپیر چه چیزهایی را فراموش کرده و ما چه چیزهایی را در مورد شکسپیر از یاد می‌بریم. کتاب حاضر همچنین به طیف وسیعی از نظریه‌های فراموشی، از دوران باستان تا به امروز، فراموشی در رمان‌ها و فیلم‌های اخیر، و شیوه‌های خلاقانه برای درک چگونگی ساخت معنای فرهنگی و اضطراب در مورد فراموشی توسط دنیای ما می‌پردازد. این کتاب با تکیه بر ده‌ها اثر نمایشی در طول تاریخ شکسپیر روی صحنه و در فیلم، به بررسی دراماتورژی شکسپیر می‌پردازد؛ از شخصیت‌هایی که فراموش می‌کنند چه می‌خواستند بگویند، تا شخصیت‌هایی که صحنه را ترک می‌کنند و دیگر هرگز برنمی‌گردند، از فراموشی واقعی تا فراموشی نمایشی، از دیوانگان تا افراد قدرتمند، از تماشاگران تئاتر تا خود شکسپیر.

What does it signify when a Shakespearean character forgets something or when Hamlet determines to ‘wipe away all trivial fond records’? How might forgetting be an act to be performed, or be linked to forgiveness, such as when in The Winter’s Tale Cleomenes encourages Leontes to ‘forget your evil. / With them, forgive yourself’? And what do we as readers and audiences forget of Shakespeare’s works and of the performances we watch?

This is the first book devoted to a broad consideration of how Shakespeare explores the concept of forgetting and how forgetting functions in performance. A wide-ranging study of how Shakespeare dramatizes forgetting, it offers close readings of Shakespeare’s plays, considering what Shakespeare forgot and what we forget about Shakespeare. The book touches on an equally broad range of forgetting theory from antiquity through to the present day, of forgetting in recent novels and films, and of creative ways of making sense of how our world constructs the cultural meaning of and anxiety about forgetting. Drawing on dozens of productions across the history of Shakespeare on stage and film, the book explores Shakespeare’s dramaturgy, from characters who forget what they were about to say, to characters who leave the stage never to return, from real forgetting to performed forgetting, from the mad to the powerful, from playgoers to Shakespeare himself.