مارها، طلوع آفتاب‌ها، و شکسپیر ۲۰۲۰
Snakes, Sunrises, and Shakespeare 2020

چرا با دیدن مار از ترس می‌پریم و از تماشای زیبایی طلوع خورشید به وجد می‌آییم؟ این واکنش‌های ناگهانی تصادفی نیستند؛ در واقع، بسیاری از واکنش‌های ما انسان‌ها به طبیعت ریشه در گذشته‌ی تکاملی‌مان دارند – ما از مارها می‌ترسیم چون زهرشان خطرناک است و از روشنایی اطمینان‌بخش خورشید استقبال می‌کنیم چون با آن خطرات ناشی از حضور شکارچیان در شب از بین می‌روند. به گفته‌ی گوردون اوریانز، زیست‌شناس تکاملی، بسیاری از ترجیحات زیبایی‌شناختی ما – از نوع باغ‌هایی که می‌سازیم گرفته تا غذاهایی که از خوردنشان لذت می‌بریم و سرگرمی‌هایی که به دنبالشان هستیم – نتیجه‌ی پایدار انتخاب طبیعی هستند.

اوریانز در کتاب Snakes, Sunrises, and Shakespeare نقش تکامل را در واکنش‌های انسان به محیط زیست بررسی می‌کند و دیدگاه‌های زیست‌شناختی گوناگونی، از داروین گرفته تا علوم اعصاب امروزی را به کار می‌گیرد. اوریانز نشان می‌دهد که چگونه زندگی عاطفی امروز ما تحت تأثیر تصمیماتی شکل گرفته است که نیاکان ما قرن‌ها پیش در دشت‌های آفریقا، هنگام انتخاب محل زندگی، جستجوی غذا و امنیت، و معاشرت در گروه‌های کوچک شکارچی-گردآورنده، اتخاذ کرده‌اند. در این دوران، خوشایندها و ناخوشایندهای ما در مغزمان حک شدند، زیرا واکنش مناسب به محیط زیست به معنای تفاوت بین بقا و مرگ بود. تحلیل غنی او توضیح می‌دهد که چرا ما دشت‌های گرمسیری نیاکانمان را در پارک‌ها و باغ‌هایمان تقلید می‌کنیم، چرا به طور همزمان جذب خطر می‌شویم و از آن منزجر می‌شویم، و چگونه توجه دقیق به صداهای طبیعت ما را به یک گونه‌ی موسیقایی بی‌نظیر تبدیل کرده است.

Why do we jump in fear at the sight of a snake and marvel at the beauty of a sunrise? These impulsive reactions are no accident; in fact, many of our human responses to nature are steeped in our evolutionary past—we fear snakes because of the danger of venom, and we welcome the assurances of sun as the predatory dangers of night disappear. According to evolutionary biologist Gordon Orians, many of our aesthetic preferences—from the kinds of gardens we build to the foods we enjoy and the entertainment we seek—are the lingering result of natural selection.
In Snakes, Sunrises, and Shakespeare, Orians explores the role of evolution in human responses to the environment, applying biological perspectives ranging from Darwin to current neuroscience. Orians reveals how our emotional lives today are shaped by decisions our ancestors made centuries ago on African savannas as they selected places to live, sought food and safety, and socialized in small hunter-gatherer groups. During this time our likes and dislikes became wired in our brains, as the appropriate responses to the environment meant the difference between survival or death. His rich analysis explains why we mimic the tropical savannas of our ancestors in our parks and gardens, why we are simultaneously attracted to and repelled by danger, and how paying close attention to nature’s sounds has made us an unusually musical species.