رفتار کنجکاوانه ۲۰۱۲
Curious Behavior 2012

رابرت پراواین جسورانه به قلمرویی گام می‌گذارد که دانشمندان دیگر کمتر جرات ورود به آن را دارند: جستجوی سکسکه، سرفه، خمیازه، عطسه و دیگر رفتارهای پست و ناپسند انسانی. با بررسی دقیق، این اعمال غریزی حامل ردپایی از خاستگاه تکاملی ما هستند و می‌توانند ابزاری ارزشمند و منحصربه‌فرد برای درک نحوه عملکرد مغز انسان و تمایز ما از سایر گونه‌ها باشند.

بسیاری از فعالیت‌هایی که در کتاب *رفتار کنجکاوانه* به نمایش گذاشته می‌شوند، مسری هستند، اما هیچ‌کدام از این نظر به پای خمیازه نمی‌رسند – فقط خواندن این کلمه می‌تواند باعث شود که فرد تسلیم شود. اگرچه اغلب آن را نشانه‌ای از خواب‌آلودگی یا بی‌حوصلگی تلقی می‌کنیم، اما خمیازه سرنخ‌هایی در مورد توسعه روابط اجتماعی و توانایی ما برای همدلی با دیگران دارد. انتقال گریزناپذیر آن به ما یادآوری می‌کند که گاهی اوقات ناآگاه، جانورانی از گله هستیم که از نظر عصبی برنامه‌ریزی شده‌ایم. سایر رفتارهای نادیده گرفته شده نیز مکاشفه‌های مشابهی را به همراه دارند. می‌آموزیم که قلقلک ممکن است کلید برنامه‌ریزی شخصیت در ربات‌ها باشد. سرفه انواع موسیقیایی، پزشکی و اجتماعی دارد. گوزیدن و آروغ زدن برای تکامل گفتار انسان اهمیت دارند. و رفتار قبل از تولد به عنوان عجیب‌ترین نمایشگاه ارائه می‌شود، که از هر نظر منطق پس از تولد را به چالش می‌کشد. زمینی‌ترین اعمال ما، *انسان خردمند* را به اندازه زبان، دوپا ایستادن، استفاده از ابزار و سایر ویژگی‌های مورد مطالعه بیشتر تعریف می‌کنند.

همانطور که پراواین ما را از طریق ویژگی‌های خاصی که درست جلوی بینی ما هستند راهنمایی می‌کند، ما را به انجام آزمایش‌های خودی دعوت می‌کند: قلقلک دادن پاهای خود، ثبت زمانی که می‌خندیم و تلاش برای سرکوب خمیازه‌ها و عطسه‌ها. چنین تحقیقات فروتنانه‌ای می‌تواند سوژه‌ای برای پروژه‌های علمی مدرسه و همچنین رساله‌های دکتری باشد. علم کوچک می‌تواند پاداش‌های بزرگی به همراه داشته باشد.

Robert Provine boldly goes where other scientists seldom tread—in search of hiccups, coughs, yawns, sneezes, and other lowly, undignified human behaviors. Upon investigation, these instinctive acts bear the imprint of our evolutionary origins and can be uniquely valuable tools for understanding how the human brain works and what makes us different from other species.

Many activities showcased in Curious Behavior are contagious, but none surpasses yawning in this regard—just reading the word can make one succumb. Though we often take it as a sign of sleepiness or boredom, yawning holds clues to the development of our sociality and ability to empathize with others. Its inescapable transmission reminds us that we are sometimes unaware, neurologically programmed beasts of the herd. Other neglected behaviors yield similar revelations. Tickling, we learn, may be the key to programming personhood into robots. Coughing comes in musical, medical, and social varieties. Farting and belching have import for the evolution of human speech. And prenatal behavior is offered as the strangest exhibit of all, defying postnatal logic in every way. Our earthiest acts define Homo sapiens as much as language, bipedalism, tool use, and other more studied characteristics.

As Provine guides us through peculiarities right under our noses, he beckons us to follow with self-experiments: tickling our own feet, keeping a log of when we laugh, and attempting to suppress yawns and sneezes. Such humble investigations provide fodder for grade school science projects as well as doctoral dissertations. Small Science can yield big rewards.