به‌ناچار سمی ۲۰۱۸
Inevitably Toxic 2018

تقریباً هیچ روزی نیست که انسان‌ها در معرض سموم موجود در محیط‌زیست‌شان قرار نگیرند – چه در خانه، چه در خودرو، و چه در محل کار. اما تکلیف مکان‌ها و اقلام سمی که برچسب هشدار ندارند چیست؟ چرا درباره‌ی خطرات برخی فضاهای سمی هشدار داده می‌شود، اما درباره‌ی برخی دیگر نه؟ مقالات کتاب *اجتناب‌ناپذیر سمی* به بررسی قرار گرفتن بدن‌ها در معرض تشعشعات، پسماندهای صنعتی، و آفت‌کش‌ها در ایالات متحده، کانادا، و ژاپن می‌پردازند. تحقیقات نشان می‌دهند که توسل به عدم قطعیت، منجر به انفعال اجتماعی شده است، حتی زمانی که شواهد – به عنوان مثال، ارتباط بین انتشار کربن و گرمایش جهانی – آشکار است. در برخی موارد، دانشمندان، مهندسان و پزشکان بانفوذ عمداً «شک و تردید تولید» کرده‌اند، اما همانطور که مقالات این مجموعه نشان می‌دهند، اغلب هیچ فریب عمدی در کار نیست. ما تمایل داریم فکر کنیم که اگر آلودگی را نبینیم و متخصصان آن را بی‌خطر اعلام کنند، پس مشکلی نداریم. با این حال، داشتن آگاهی در مورد عدم قطعیت پشت ادعاهای متخصصان می‌تواند ما را از یک حس امنیت کاذب بیدار کند و ما را نسبت به تصمیمات و رویه‌هایی که ممکن است در واقع آسیب برسانند، هشیار سازد.

در بخش پایانی کتاب، همیلتون و ساراتی با پیتر گالیسون، مورخ برجسته‌ی علم که در آثار اخیر خود به بررسی چالش پیچیده‌ی ذخیره‌سازی بلندمدت زباله‌های هسته‌ای پرداخته است، مصاحبه می‌کنند.

Not a day goes by that humans aren’t exposed to toxins in our environment—be it at home, in the car, or workplace. But what about those toxic places and items that aren’t marked? Why are we warned about some toxic spaces’ substances and not others? The essays in Inevitably Toxic consider the exposure of bodies in the United States, Canada and Japan to radiation, industrial waste, and pesticides. Research shows that appeals to uncertainty have led to social inaction even when evidence, e.g. the link between carbon emissions and global warming, stares us in the face. In some cases, influential scientists, engineers and doctors have deliberately “manufactured doubt” and uncertainty but as the essays in this collection show, there is often no deliberate deception. We tend to think that if we can’t see contamination and experts deem it safe, then we are okay. Yet, having knowledge about the uncertainty behind expert claims can awaken us from a false sense of security and alert us to decisions and practices that may in fact cause harm.
In the epilogue, Hamilton and Sarathy interview Peter Galison, a prominent historian of science whose recent work explores the complex challenge of long term nuclear waste storage.