پیمان‌نامه گونه‌های در معرض خطر تهدیدشده ۲۰۱۳
Endangered Species Threatened Convention 2013

کنوانسیون تجارت بین‌المللی گونه‌های در معرض خطر (CITES) مشهورترین و بحث‌برانگیزترین معاهده بین‌المللی در زمینه حفاظت از محیط‌زیست است. از زمان اجرایی شدن آن، ۲۵ سال پیش، بحث و جدل بر سر اساسی‌ترین فرضیات آن بالا گرفته است. CITES تجارت بین‌المللی حیات وحش را مهم‌ترین تهدید برای بقای گونه‌های وحشی می‌داند. این کنوانسیون، ممنوعیت‌ها و محدودیت‌های تجاری را برای گونه‌های در معرض خطر ارائه می‌دهد. با این حال، امروزه عموماً پذیرفته شده است که برای بیشتر گونه‌ها، از بین رفتن زیستگاه، تهدیدی بسیار جدی‌تر است. برخی معتقدند که راهکار CITES در واقع با از بین بردن انگیزه برای حفظ زیستگاه حیات وحش، مشکل را تشدید می‌کند.

این مجموعه مقالات که اولین نوع خود است، به بررسی اختلافات و تغییرات درون CITES می‌پردازد. این اثر، مطالعات موردی در مورد نحوه برخورد CITES با گونه‌های خاص را ارائه می‌دهد و نقش رو به رشد کشورهای جنوبی در شکل‌دهی به جهت‌گیری این معاهده را مورد توجه قرار می‌دهد. نقش استفاده پایدار، اصل احتیاط و یکجانبه‌گرایی در CITES را بررسی می‌کند. در نهایت، گزینه‌های پیش روی CITES را برای آینده بررسی می‌نماید. نکته ضمنی در تعدادی از مقالات، این است که مسائل مربوط به حفاظت از حیات وحش را نمی‌توان از مسائل گسترده‌تر مربوط به کاربری اراضی، توسعه و عدالت اجتماعی جدا کرد.

این کتاب منبعی ضروری برای سیاست‌گذاران، دست‌اندرکاران، دانشگاهیان و دانشجویان مرتبط با حفاظت از محیط‌زیست، توسعه و تجارت است.

The Convention on International Trade in Endangered Species (CITES) is the best known and most controversial of international conservation treaties. Since it came into force 25 years ago, debate has raged over its most basic assumptions. CITES treats the international trade in wildlife as the most important threat to the continued existence of wild species. It offers a prescription of trade bans and restrictions for endangered species. However, it is now generally acknowledged that for most species habitat loss is a much more significant threat. Some argue that the CITES remedy actually exacerbates the problem by removing the incentive to conserve wildlife habitat.

This collection of essays, the first of its kind, charts the controversies and changes within CITES. It provides case studies of the way CITES has dealt with particular species and notes the growing role of the South in shaping the direction of the treaty. It considers the role of sustainable use, the precautionary principle and unilateralism within CITES. Finally, it examines options for the future of CITES. Implicit within a number of the contributions is the recognition that questions of wildlife conservation cannot be divorced from wider issues of land use, development and social justice.

This book provides an essential resource for policy makers, practitioners, academics and students concerned with conservation, development and trade.