پیچیدگی و ظرفیت آفرینندگی ۲۰۱۵
Complexity and Creative Capacity 2015

نظریه‌های پیچیدگی در دهه‌ی ۱۹۹۰ میلادی، با تمرکز بر خودسازمان‌دهی و سیستم‌های انطباقی پیچیده، به شهرت رسیدند. از آن زمان، نظریه‌ی پیچیدگی به یکی از سریع‌ترین حوزه‌های در حال رشد در علوم طبیعی و اجتماعی تبدیل شده و به عنوان روشی انقلابی برای درک رفتار سیستم‌های پیچیده مورد ستایش قرار گرفته است.

این کتاب از نظریه‌ی پیچیدگی برای آشکارسازی و به چالش کشیدن فرضیات فرهنگی عمیقاً ریشه‌دار استفاده می‌کند که نحوه‌ی تفکر ما در مورد واقعیت و دانش را شکل می‌دهند. در این راستا، نشان می‌دهد که چگونه رویکردهای سنتی ما برای تولید و به‌کارگیری دانش، به‌طور متناقضی ممکن است برخی از مشکلات زیست‌محیطی «شرور» که در حال حاضر با آن‌ها مواجه هستیم را تشدید کند. نویسنده استدلالی نوآورانه و قانع‌کننده برای رد ساختارهای قدیمی انتقال دانش، مدیریت انطباقی و ظرفیت انطباقی ارائه می‌دهد. این کتاب همچنین یک ترکیب منسجم و جامع از شناخت، یادگیری، دانش و سازماندهی را از منظر پیچیدگی ارائه می‌کند. در پایان، با مفهوم‌سازی مجدد مسئله‌ی انتقال دانش از دیدگاه پیچیدگی، مفهوم «ظرفیت خلاقانه» را به عنوان جایگزینی برای «ظرفیت انطباقی» به عنوان معیاری برای تاب‌آوری در سیستم‌های اجتماعی-اکولوژیکی پیشنهاد می‌کند.

اگرچه این اثر از منظر مدیریت محیط زیست نوشته شده است، اما برای علوم طبیعی گسترده‌تر و طیف وسیعی از رشته‌های دیگر، از جمله مدیریت دانش، یادگیری سازمانی، مدیریت سازمانی و فلسفه علم نیز مرتبط است.

Complexity theories gained prominence in the 1990s with a focus on self-organising and complex adaptive systems. Since then, complexity theory has become one of the fastest growing topics in both the natural and social sciences, and touted as a revolutionary way of understanding the behaviour of complex systems.

This book uses complexity theory to surface and challenge the deeply held cultural assumptions that shape how we think about reality and knowledge. In doing so it shows how our traditional approaches to generating and applying knowledge may be paradoxically exacerbating some of the ‘wicked’ environmental problems we are currently facing. The author proposes an innovative and compelling argument for rejecting old constructs of knowledge transfer, adaptive management and adaptive capacity. The book also presents a distinctively coherent and comprehensive synthesis of cognition, learning, knowledge and organizing from a complexity perspective. It concludes with a reconceptualization of the problem of knowledge transfer from a complexity perspective, proposing the concept of creative capacity as an alternative to adaptive capacity as a measure of resilience in socio-ecological systems.

Although written from an environmental management perspective, it is relevant to the broader natural sciences and to a range of other disciplines, including knowledge management, organizational learning, organizational management, and the philosophy of science.