منابع قدرت ۲۰۰۹
Sources of Power 2009

**کتابی برجسته، نظریه‌ای جسورانه و نو در تاریخ بشر ارائه می‌دهد که بر پایه انرژی استوار است و از قانونی ساده و در عین حال قدرتمند پیروی می‌کند: هر کس که در هر عصر انرژی، منابع مؤثر انرژی جهان را در اختیار داشته باشد، ناگزیر بر تاریخ اقتصادی، سیاسی و فرهنگی آن عصر تسلط خواهد یافت.**

**نظریه نوآورانه‌ای که در *منابع قدرت: چگونه انرژی تاریخ بشر را شکل می‌دهد* بیان شده است، تاریخ را به چهار دوره تقسیم می‌کند: عصر گردآوری، عصر کشاورزی، عصر زغال‌سنگ و عصر نفت، که هر کدام با منبع قدرت غالب تعریف می‌شوند. مانفرد وایسنباخر این نظریه جامع را در برابر چشم‌انداز تاریخ جهان آزمایش می‌کند و توانایی‌های ترکیبی چشمگیر را با درک عمیق متخصصانه از سیستم‌ها و فناوری‌های انرژی ترکیب می‌کند.**

**وایسنباخر پس از اثبات عملکرد قانون خود از طریق تاریخ تا به امروز، آن را در مورد روندهای ژئوپلیتیکی جهانی به کار می‌گیرد. او چشم‌اندازهای فناوری‌های مختلف کاندید برای جانشینی نفت را ارزیابی می‌کند و سناریوهای آینده را بر اساس توزیع ذخایر انرژی ترسیم می‌کند. در نهایت، او سرنوشت امپراتوری‌های آمریکا و چین را در شامگاه عصر نفت پیش‌بینی می‌کند: ایالات متحده به عنوان یک ابرقدرت بالغ مجبور است از قدرت نظامی برای اشغال میادین نفتی در خاورمیانه استفاده کند. چین به عنوان یک ابرقدرت نوظهور مجبور است از قدرت اقتصادی برای نفوذ در توسعه میادین نفتی جهان سوم استفاده کند.**

A landmark book rolls out a bold, new, energy-based theory of human history based on a simple, yet powerful law: whoever controls the world’s effective energy supplies during a given energy age will inevitably dominate the economic, political, and cultural history of that age.

The innovative theory articulated in Sources of Power: How Energy Forges Human History parses history into four ages: the foraging, agriculture, coal, and oil ages, each defined by the dominant source of power. Manfred Weissenbacher tests this sweeping theory against the panorama of world history, combining formidable powers of synthesis with a specialist’s deep understanding of energy systems and technologies.

After proving the operation of his law through history and into the present, Weissenbacher applies it to global geopolitical trends. He assesses the prospects of the various candidate technologies to succeed oil and charts future scenarios based on the distribution of energy reserves. Finally, he forecasts the fates of the American and Chinese empires in the twilight of the oil age: the United States as a mature superpower forced to deploy military might to occupy oilfields in the Middle East; China as an emerging superpower forced to deploy economic might to muscle in on the development of Third World oilfields.