مزارع خانوادگی: بقا و چشم‌انداز ۲۰۰۷
Family Farms: Survival and Prospect 2007

مارکس، لنین و کائوتسکی همگی کشاورزی خانوادگی را محکوم به تجزیه شدن به مزارع سرمایه‌داری و کارِ کارگری می‌دانستند. بیشتر اقتصاددانان مدرن، کشاورزی خانوادگی را شکلی کهن از سازماندهی تولید تلقی می‌کنند که محکوم به واگذاری جای خود به تجارت کشاورزی است. کتاب “مزارع خانوادگی: بقا و چشم‌انداز” این تصورات را رد می‌کند و به بررسی شیوه‌هایی می‌پردازد که کشاورزان خانوادگی توانسته‌اند با موفقیت هم در کشورهای توسعه‌یافته و هم در کشورهای در حال توسعه به فعالیت بپردازند و در این راستا از مثال‌های روشنگر استفاده می‌کند.

این کتاب با بررسی استدلال‌های نظری در مورد ساختارهای کشاورزی آغاز می‌شود و به تعریف کشاورزی خانوادگی می‌پردازد. در ادامه، پنج داستان کوتاه در مورد کشاورزی در نیمه اول قرن بیستم ارائه می‌شود. نویسندگان به تحلیل شرایط دسترسی به زمین و آب، نیروی کار، دام، ابزار و بذر می‌پردازند و ترتیبات بازاریابی و چگونگی تغییر آن‌ها از سال 1900 را بررسی می‌کنند. بررسی سه فصلی از سیاست‌های در حال تحول در کشورهای حوزه آتلانتیک شمالی، کشورهای کمونیستی و کشورهای در حال توسعه، منجر به بحث در مورد تأثیر نئولیبرالیسم می‌شود. مسائل جدید مربوط به کشاورز به عنوان حافظ محیط زیست، و همچنین ایده‌های مدرن در مورد غیرکشاورزی‌سازی و بحث در مورد اصلاحات ارضی، با بررسی تجربه مکزیک و برزیل، مورد بررسی قرار می‌گیرند. در دو فصل پایانی، رویکرد مثبت‌ترِ فعالیت چندگانه مورد بحث قرار می‌گیرد و به دنبال آن، بررسی کشاورزی ارگانیک به عنوان یک نوآوری مدرن اصلی ارائه می‌شود. سازمان‌های سیاسی جدید نماینده کشاورزی خانوادگی توصیف شده و خواسته‌های آن‌ها با همدلی، اما به شیوه‌ای تردیدآمیز، مورد بحث قرار می‌گیرد.

کشاورزی خانوادگی شکلی سازگار و انعطاف‌پذیر از سازماندهی تولید است و این ویژگی‌ها به آن اجازه داده‌اند تا به بقای خود ادامه دهد. آینده آسان‌تر از گذشته نخواهد بود، با این حال کشاورزی خانوادگی همچنان در بیشتر زمینه‌ها شکوفا می‌شود. این کتاب برای محققان، دانشجویان و اساتید علاقه‌مند به مطالعات توسعه، مطالعات روستایی و جغرافیا و انسان‌شناسی، و همچنین خوانندگان عادی که به کشاورزی علاقه دارند، مفید خواهد بود.

Marx, Lenin and Kautsky all regarded family farming as doomed to be split into capitalist farms and proletarian labour. Most modern economists regard family farming as an archaic form of production organization, destined to give way to agribusiness. Family Farms refutes these notions and analyses the manner in which family farmers have been able to operate with success in both developed and developing countries, using examples wherever these are illuminating.

This book begins by reviewing theoretical arguments about agricultural structures, and defines family farming. This is followed by five vignettes about farming in the first half of the twentieth century. The authors analyse the conditions of access to land and water, labour, livestock, tools and seed and review marketing arrangements and how they have changed since 1900. A three-chapter review of evolving policies in the North Atlantic countries, in the communist states, and in the developing countries, leads to a discussion of the impact of neo-liberalism. New issues of the farmer as steward of the environment are explored, as well as modern ideas about de-agrarianization and a discussion of land reform, tracing the experience of Mexico and Brazil. In two final chapters the more positive approach of pluriactivity is discussed and followed by a review of organic farming as a principal modern innovation. New political organizations representing family farming are described and their demands are discussed with empathy, but in a sceptical manner.

Family farming is an adaptable and resilient form of production organization, and these qualities have allowed it to survive. The future will be no easier than the past, yet family farming continues to flourish in most contexts. This book will be useful for researchers, students and lecturers interested in Development Studies, Rural Studies and Geography and Anthropology, as well as general readers who have an interest in farming.