تجارت شرق و دریای مدیترانه در قرون وسطی: سفرنامه آیاس-تبریز پگولوتی و بافتار تجاری آن ۲۰۱۹
Eastern Trade and the Mediterranean in the Middle Ages: Pegolotti’s Ayas-Tabriz Itinerary and its Commercial Context 2019

در اواخر قرون وسطای پیشرفته در اروپا، با افزایش قدرت خرید و پیچیدگی اقتصادی، مسیری که جزئیات ایستگاه‌های عوارضی را در امتداد یک شریان تجاری حامل کالاهای شرقی (از چین، هند و ایران) به سمت اروپا شرح می‌داد، گردآوری شد و بعدها در کتاب راهنمای تجاری معروف پگولوتی، مقام بانکی فلورانسی، گنجانده شد. پگولوتی دو بار در شهر فاماگوستا در قبرس مستقر شد که روبروی شهر آیاس قرار داشت، جایی که مسیر زمینی به پایان می‌رسید. پایتخت ایلخانیان، تبریز در ایران، که کالاهای گران‌قیمتی مانند ادویه و ابریشم را از مبدأهای گوناگون جذب می‌کرد، نقطه شروع این جاده بود.

برای نشان دادن اهمیت این مسیر در زمان خودش، مسیرهای موازی و معاصر در دریای سیاه و شام ردیابی شده و تأثیر تجارت بر شهرهای آن‌ها ذکر می‌شود. برای مقایسه مسیر آیاس (دهه‌های 1250 تا 1330) با دوره‌های قبل، شبکه‌های راه‌های تجاری در دوره قبل (1100-1250) و دوره بعد (دهه‌های 1340 تا 1500) بازسازی می‌شوند. در هر دوره، ارتباط تجارت شرق به غرب با حرکات اصلی اقتصاد اروپا به طور کامل ترسیم شده و تأثیرات آن بر تاریخچه ساخت و ساز سه شهر اصلی ایتالیایی (ونیز، جنوا و فلورانس) تشریح می‌شود.

سپس توجه به خود مسیر پگولوتی معطوف می‌شود. ایستگاه‌های عوارضی منفرد با استفاده از روش‌های مختلفی شناسایی می‌شوند، مانند نام‌های برگرفته از مسیرهای رومی (لوح پئوتینگر و مسیر آنتونین) و داده‌های باستان‌شناسی. این امر اجازه می‌دهد تا مسیر این جاده از طریق توپوگرافی‌های متنوع تا شهر سیواس، سپس از طریق دشت‌ها و گذرگاه‌ها به ارزروم و در نهایت به تبریز دنبال شود. تصویری از تاریخچه شهری هر شهر بزرگ، از جمله سیواس، ارزروم و خود تبریز، و سایر شهرهای امتداد این مسیر ترسیم می‌شود.

At the end of the High Middle Ages in Europe, with buying power and economic sophistication at a high, an itinerary detailing the toll stations along a commercial artery carrying eastern goods (from China, India and Iran) towards Europe was compiled, and later incorporated in the well-known trading manual of the Florentine bank official Pegolotti; Pegolotti was twice stationed in the city of Famagusta in Cyprus, which lay opposite the city of Ayas where the land route ended. The Il-Khanid capital, Tabriz in Iran, attracting expensive merchandise such as spices and silk from a variety of origins, was the road’s starting-point.

To demonstrate the importance of the route in its own time, parallel and contemporary routes in the Black Sea and the Levant are traced and the effect of trade on their cities noted. To compare the Ayas itinerary (1250s to 1330s) with previous periods the networks of commercial avenues in the previous period (1100-1250) and the subsequent one (1340s to 1500) are reconstructed. In each period the connection of east-west trade with the main movements of the European economy are fully drawn out, and the effects on the building history of the three main Italian cities concerned (Venice, Genoa and Florence) are sketched.

Attention then turns to the Pegolotti itinerary itself. The individual toll stations are identified employing a variety of means, such as names taken from the Roman itineraries (Peutinger Table and Antonine Itinerary) and archaeological data; this allows the course of the track to be followed through diverse topography to the city of Sivas, then across plains and through passes to Erzurum and finally to Tabriz. A picture is drawn of the urban history of each major city, including Sivas, Erzurum and Tabriz itself, and of the other towns along the route.