فرهنگ بصری در سازمان‌ها: نظریه و مطالعات موردی ۲۰۱۰
Visual Culture in Organizations: Theory and Cases 2010

دید و دیداری‌بودن دو مفهوم هستند که به طور گسترده در فلسفه و ادبیات علوم اجتماعی مورد بحث و بررسی قرار گرفته‌اند. برخی از نویسندگان حتی بر این باورند که کل سنت روشنفکری غرب به شدت تحت تأثیر پارادایم دیداری‌بودن شکل گرفته است؛ به طوری که بازرسی و تحلیل نمونه‌های جمع‌آوری شده از واقعیت اجتماعی تنها منبع مشروع حقیقت تلقی می‌شود. با این حال، در سازمان‌ها، انواع شیوه‌های دیداری به کار گرفته می‌شوند، به عنوان مثال در نوآوری‌های مبتنی بر علم در صنعت داروسازی و در کارهای معماری. این شیوه‌های دیداری شامل استفاده از ماشین‌آلات و ابزارهای مختلف فن‌آورانه و علمی تا کاربردهای پیش‌پاافتاده‌تر مانند مدل‌های تمام‌مقیاس و عکس‌ها در کارهای معماری است. در مقایسه با دیدگاه‌های زبانی گوناگون در مورد سازمان‌ها، دید و دیداری‌بودن به طرز شگفت‌آوری کمتر مورد نظریه‌پردازی و بررسی در ادبیات سازمانی قرار گرفته‌اند.

کتاب «فرهنگ دیداری در سازمان‌ها» مقدمه‌ای بر ادبیات مربوط به دید و دیداری‌بودن ارائه می‌دهد که برای نظریه سازمانی مرتبط است (با مقایسه و مقابله آن با حوزه به خوبی مستند شده نظریه زبانی در سازمان‌ها). این کتاب یک چارچوب نظری برای فرهنگ دیداری در سازمان‌ها پیشنهاد می‌کند و نمونه‌های تجربی برای این چارچوب نظری ارائه می‌دهد. این کتاب نشان می‌دهد که شیوه‌های دیداری یک رویه اصلی در روال‌های روزمره سازمان‌ها هستند و مدت‌هاست که نیاز به بررسی دقیق دارند.

Vision and visuality are two concepts widely discussed and debated in philosophy and social science literature. Some authors even suggest that the entire Western intellectual tradition is strongly shaped by the paradigm of vision; the inspection and analysis of specimens collected from social reality are regarded as the only legitimate source of truth. However, in organizations, a variety of visual practices are employed in for instance science-based innovation in for instance the pharmaceutical industry and in architect work. Such visual practices include the use of various technoscientific machinery and tools to more mundane uses of full-scale models and photos in architect work. In comparison to the various linguistic perspectives on organizations, vision and visuality remain surprisingly little theorized and examined in the organization literature.

Visual Culture in Organizations offers an introduction to the literature on vision and visuality that is relevant to organizational theory (comparing and contrasting it to the well-documented area of linguistic theory in organizations), proposes a theoretical framework for visual culture in organizations, and provides empirical illustrations to the theoretical framework. The book shows that visual practices are a central procedure in the day-to-day routines of organizations and are long overdue for close examination.