گردشگری داوطلبانه: انسان‌دوستی همگانی در دوران نولیبرال ۲۰۱۶
Volunteer Tourism: Popular Humanitarianism in Neoliberal Times 2016

گردشگری داوطلبانه: انسان‌دوستی مردم‌پسند در عصر نئولیبرال، با عبور از مرزهای رشته‌ای و زمانی، نخستین بررسی جامع از گردشگری داوطلبانه از منظر قوم‌نگاری طولی است. گردشگری داوطلبانه، یکی از سریع‌ترین بازارهای گردشگری تخصصی در حال رشد در جهان، نوعی گردشگری است که در آن گردشگران برای شرکت در پروژه‌های حفاظت از محیط زیست، بشردوستانه یا توسعه‌محور، هزینه پرداخت می‌کنند.

گردشگری داوطلبانه، مطالعه‌ای جامع و تطبیقی از دیدگاه‌های اعضای جامعه میزبان تایلندی، فعالان سازمان‌های مردم‌نهاد (NGO) و گردشگران داوطلب بین‌المللی است. این کتاب، لنز قوم‌نگاری را بر پیچیدگی‌ها و تناقضات تجربه گردشگری داوطلبانه در شمال تایلند می‌اندازد.

با بهره‌گیری از دیدگاه‌های میان‌رشته‌ای در جغرافیا و مردم‌شناسی، و همچنین مطالعات توسعه، گردشگری و فرهنگی، گردشگری داوطلبانه نشان می‌دهد که چگونه تمرکز بر احساسات در برخورد گردشگری داوطلبانه، نابرابری‌های ساختاری را که این تجربه بر پایه آن‌ها بنا شده است، پنهان می‌کند. چنین تمرکزی، گردشگری داوطلبانه را در تجاری‌سازی و احساساتی‌سازی توسعه و دستور کارهای عدالت جهانی قرار می‌دهد، که مصرف‌کننده اخلاقی جدید را مورد استقبال قرار داده و پرسش‌های مربوط به نابرابری ساختاری را به عنوان پرسش‌های مربوط به اخلاق فردی بازتعریف می‌کند. در نتیجه، اگرچه ناخواسته، عمل گردشگری داوطلبانه به گسترش مداوم منطق فرهنگی و رویه‌های اقتصادی نئولیبرالیسم کمک می‌کند.

Crossing disciplinary and chronological boundaries, Volunteer Tourism: Popular Humanitarianism in Neoliberal Times is the first full-length treatment of volunteer tourism from a longitudinal ethnographic perspective. Volunteer tourism, one of the fastest growing niche tourism markets in the world, is a type of tourism in which tourists pay to participate in conservation, humanitarian or development oriented projects. Volunteer Tourism is a comprehensive and comparative study of the perspectives of Thai host community members, NGO practitioners and international volunteer tourists. The book thus shines an ethnographic lens onto the complexities and contradictions of the volunteer tourism experience in northern Thailand. Drawing on cross-disciplinary perspectives in geography and anthropology as well as development, tourism and cultural studies, Volunteer Tourism illustrates how a focus on sentimentality in the volunteer tourism encounter obscures the structural inequalities on which the experience is based. Such a focus situates volunteer tourism within the commodification and sentimentalization of development and global justice agendas, which hail the new moral consumer and reframe questions of structural inequality as questions of individual morality. As a result, albeit inadvertently, the practice of volunteer tourism serves the continued expansion of the cultural logics and economic practices of neoliberalism.