در نقش الگوواره‌ها در مالیه ۲۰۱۶
On the Role of Paradigms in Finance 2016

نظریه اجتماعی را می‌توان به شکلی مفید بر اساس چهار پارادایم کلیدی مفهوم‌پردازی کرد: کارکردگرایانه، تفسیری، انسان‌گرای رادیکال و ساختارگرای رادیکال. این چهار پارادایم بر اساس فرضیات متفاوتی در مورد ماهیت جامعه بنا شده‌اند و هر یک نظریه‌ها، مفاهیم و ابزارهای تحلیلی متمایزی را تولید می‌کنند.

نظریه مالی مبتنی بر پارادایم کارکردگرایانه است و بیشتر نظریه‌پردازان مالی از سنت فلسفی‌ای که به آن تعلق دارند آگاه نیستند. اثر اردلان با مرتبط کردن مالی با این چهار پارادایم، درک مختصری از ماهیت چندوجهی مالی ارائه می‌دهد.

او به نظریه‌پردازان توصیه می‌کند که تنوع پارادایم‌ها را بپذیرند و مزایای آن را با اعمال آن بر پدیده‌های زیر مورد بحث قرار می‌دهد: توسعه مالی آکادمیک، زبان ریاضی مالی آکادمیک، ریاضیات مالی آکادمیک، پول، حاکمیت شرکتی، بازارها، فناوری و آموزش.

Social theory can usefully be conceived in terms of four key paradigms: functionalist, interpretive, radical humanist and radical structuralist. The four paradigms are founded upon different assumptions about the nature of society and each generates distinctive theories, concepts and analytical tools. Finance theory is based on the functionalist paradigm and for the most part finance theorists are unaware of the philosophical tradition to which they belong. By relating finance to the four paradigms, Ardalan’s work offers a concise understanding of the multifaceted nature of finance. He recommends theorists adopt a diversity of paradigms and discusses its benefits by application to the following phenomena: the development of academic finance, the mathematical language of academic finance, the mathematics of academic finance, money, corporate governance, markets, technology and education.