فراتر از خط افق: نظریه چندسطحی برنامه‌ریزی فضایی و حکمرانی ۲۰۱۷
Stretching Beyond the Horizon: A Multiplanar Theory of Spatial Planning and Governance 2017

در این اثر نوآورانه، ژان هیلی‌یر نظریه‌ای جدید برای دانشجویان و پژوهشگران برنامه‌ریزی فضایی و حکمرانی شهری ارائه می‌دهد که اساس آن عمدتاً بر آثار ژیل دلوز استوار است. این نظریه، روابط پیچیده بین ویژگی‌های مکانی و پویایی‌های فضایی-زمانی چندگانه حاکمیت فضایی را به رسمیت می‌شناسد. هیلی‌یر با استفاده از مثال‌های تجربی از انگلستان و استرالیا، قدرت شبکه‌ها و مسیرهایی را که از طریق آن‌ها بازیگران مختلف فضا را قلمرو‌سازی می‌کنند، شناسایی کرده و مسئولیت‌های اجتماعی و سیاسی مدیران و تصمیم‌گیرندگان فضایی را بررسی می‌کند. او در نظر می‌گیرد که اگر شیوه‌های برنامه‌ریزی فضایی و مدیریت شهری بر اساس اندیشه‌های دلوزی توسعه یابند، چه شکلی خواهند داشت و چارچوب‌های جایگزینی را برای عملکرد فضایی پیشنهاد می‌کند: مسیرهای گسترده یا “چشم‌اندازهایی” از آینده بلندمدت و برنامه‌ها و پروژه‌های دقیق و خاصِ مکان با اهداف ملموس و تعیین‌شده به صورت مشارکتی.

In this innovative work Jean Hillier develops a new theory for students and researchers of spatial planning and governance which is grounded primarily in the work of Gilles Deleuze. The theory recognizes the complex interrelation between place qualities and the multiple space-time relational dynamics of spatial governance. Using empirical examples from England and Australia, Hillier identifies the power of networks and trajectories through which various actors territorialize space and explores the social and political responsibilities of spatial managers and decision-makers. She considers what spatial planning and urban management practices could look like if they were to be developed along Deleuzean lines, and suggests alternative framings for spatial practice: broad trajectories or ‘visions’ of the longer-term future and shorter-term, location-specific detailed plans and projects with collaboratively determined tangible goals.