مدیریت استعداد مبتنی بر منتورینگ: تجربه آسیا ۲۰۲۰
Mentorship-Driven Talent Management: The Asian Experience 2020

شواهد نشان می‌دهد که تحقیقات مربوط به منتورینگ (استادی-شاگردی) بیشتر در غرب متمرکز بوده و اطلاعات کمی در مورد تنوعات فرهنگی این پدیده وجود دارد. در حالی که تحقیقاتی در اقتصادهای نوظهور مانند چین و هند آغاز شده، نیاز مبرمی به تحقیقات بیشتر در بسترهای مختلف کشوری در مورد شیوه‌های منتورینگ، عوامل پیشین، متغیرهای مداخله‌گر و نتایج مورد انتظار آن، به منظور پیشبرد این حوزه وجود دارد. لازم است نظریه‌ها و روش‌شناسی‌های اصلی منتورینگ شناسایی شوند تا بتوان از آنها برای بررسی بافت فرهنگی آسیا و ظرایف شیوه‌های مدیریتی آن استفاده کرد.

هدف این کتاب ارائه درک عمیق‌تری از تفسیر زمینه‌ای منتورینگ با تمرکز بر تجربه آسیا در کشورهایی مانند چین، هند، کره، تایوان، ژاپن و بنگلادش است. این کتاب با روشن ساختن اهمیت آگاهی بین‌فرهنگی و پویایی‌های جمعیتی هنگام استفاده در مدیریت استعداد، روند اثبات‌گراییِ جدا کردن مدیریت منابع انسانی از بستر اجتماعی-تاریخی محل کار را به چالش می‌کشد. این اثر، درک انتقادی از عواملی که باعث شکوفایی ابتکارات توسعه، آموزش و شایستگی در زمینه‌های فرهنگی خاص تحت تأثیر ساختارهای تاریخی و اجتماعی بزرگ‌تر می‌شوند را در اختیار رهبران و محققان کسب‌وکار قرار می‌دهد. این کتاب که پاسخی به درخواست برای مطالعه روابط منتورینگ در فرهنگ‌های مختلف است، با بررسی تجربیات منتورینگ در آسیا، نیاز اساسی زمان حاضر را برآورده می‌سازد.

Evidence suggests that research on mentorship has been dominated by the West, and little is known about the cultural variations of the mentoring phenomenon. While some research has begun in emerging economies such as China and India, there is obviously a need for more research in different country contexts on the practice of mentoring, as well as its antecedents, intervening variables and expected outcomes in order to move the field forward. There is a need to identify the core theories and methodologies of mentorship which can be utilized to examine the Asian cultural context and the nuances of its management practices. This book aims to provide a deeper understanding of the contextual interpretation of mentoring by focusing on the Asian experience in countries such as China, India, Korea, Taiwan, Japan and Bangladesh. Shining a light on the importance of cross-cultural awareness and demographic dynamics when applied to talent management, it questions the positivist trend of decontextualizing HRM from the social-historical context of the workplace. It will provide business leaders and scholars with a critical understanding of what makes development, training and competency initiatives thrive in particular cultural contexts under the influence of larger historical and social structures. Heeding the call for mentoring relationships to be studied across cultures, this book on mentoring experiences in Asia is the need of the hour.